وقتی همسرم اخلاقش خوبه من یه زن خوشبختم که هیچی تو دنیا کم ندارم، ولی امان از روزی که باهم بحثمون بشه یا یکم بیحوصله باشه به اندازه کافی بهم توجه نکنه
من اون روز بدبخترین زن دنیام که بچهها شبا نمیذارن بخوابم، پول ندارم، خونه کوچیکه، ماشینمون خرابه، محلهمون بی خوده، افسردگی دارم..
از چیزایی ک داری راضی و قانع باش خداروشکر کن ان شالله همه چی عوض میشه
همه ما اینطوریم ی روز خوب ی روز بد ماباید خوب کنترل کنیم ن زندگی مارو کنترل کنه
منم دقیقا همینم
الهی 🤗
ولی عزیزم باید با خودت تمرین کنی شادی و غمت رو ب رفتار دیگران گره نزنی
پیشنهادمیکنم کتاب از حال بد ب خوب رو بخونی
منم همینم
دقیقا همون روزا میاید تاپیک میزنید گله میکنید ما مجردا هم از ازدواج میترسونید
منم اینطوری بودم..ولی بچه ها چه گناهی کردن..باید توجه نکنیم به ناراحتی ها...مثلا من بلند میشم کارامو میکنم یا فیلم نگاه میکنم یا کارهایی که دوست داری انجام بده تا حس خوب بگیری
من 15 ساله ازدواج کردم هردو لیسانس هستیم 65 و 69 بسیار ستنی ازدواج کردم اون نه اون اهل دوستی قبل ازدواج بود نه من ، ما تاقبل خواستگاری همیدیگه رو نمیشناختیم ، راهمون دور بود شاید 800 کیلومتر ولی خاله اون زن عموی من بود،اونا معرفی مردن ما رو با هم ، الان 15 ساله انگلر هنوز نامزد هستیم خوشیم باحالیم هیچ دعوایی نداریم با دوتا بچه هنوز رابطه که داریم انگار اولیشه هیچ وقت منو تحقیر نکرد اذیت نکرد با اینکه شغلش ماشین سنگینه با نزدیک دومتر قد و هیکل و ریش بلند انچنانی و قیافه به شدت سختگیر و خشمگین برای من مهربونه چون با خداست و نمازخون میگه تو امانتی دست من من از خدا و فاطمه زهرا تو رو خواستم بهم دادن ،با پدر و مادر من مثل پدر و مادر خودشه با اینکه اونا 6 تا بچه دارن فقط با شوهر من میرن دکتر همیشه با مامان من زنگ میزنه با هم عشقولانه هستن حتی تو اتاق معاینه هم با مامانم میره که یه وقتی سر دکتر روکلاه نزاره امپول ننویسه چون مامانم قرص نمیخوره،زحمتکشه دوستداشتنی دلم براش شرحه شرحه میشه تا چند ساعت نمیبنمش،دیگه چی بگم برات
