لذت بردن از زندگی با چیزای کوچیک یا تلاش برای اینده ی بزرگ

میدونم چی میگی ، منم بازار میرم گوسفند میارن میفروشن اصلا از اون گوسفندای گنده خوشم نمیاد ولی اون بره کوچولو ها رو خیلی دوس دارم 😥😍‌

دومی رو تجربه کردم خودم اما اولی رو نصفه نیمه تجربه کردم .

دومی میبینم که خانوادم چه جوری تو تهران پنج صبح میرن سر کار و ۹ شب برمیگردن خونه تو محیط طاقت فرسای شرکت .

سالی دو بار دو هفته حالا یه مسافرتی میرفتیم و یه تفریحی میکردیم .

خودم دانشگاه خیلی خوبی لیسانسمو گرفتم و همیشه شاگرد اول کلاس بودم ، زبان بلدم و مدرک تی تی سی گرفتم .

اما الان اومدم شهر شوهرم و شهر اصالت مامان بابام تو شمال کنار دریا زندگی میکنم .

هنوز مرغ و جوجه و میوه و سبزیجات پرورش ندادم ، اما تقریبا هفته ای یکی دوبار جنگل میریم و لذت میبریم ، هفته ای سه روز باشگاه میرم ، تقریبا هر روز اگه هوا خوب باشه  تو تابستون میرفتم شنا میکردم تو دریا . دو تا شاگرد خصوصی زبان هم داشتم و لذت میبردم ، با عشق اشپذی میکنم و از اونجایی که اموزشگاه زبان زدن خیلی گرونه و پولشو ندارم و از اونجایی که مدرک فنی حرفه ایه نقاشی هم دارم و از بجگی به نقاشی علاقه مند بودم و هزینه ی کلاس نقاشی زدن خیلی کمتر از اموزشگاه زبان زدنه و از طرفی با کار کردن تو اموزشگاه زبانای اینجا ساعتی چهل پنجاه هزار تومن بیشتر بهت نمیدن و تو سرتم میزنن ، یه کلاس نقاشی باز کنم و این دو تا شاگرد خصوصیمم همونجا تو کلاس نقاشی  بهشون زبان درس بدم .

چون منو پرورش داده بودن که تو تهران از پنج صبح برم سر کار و ۹ شب بیام به خاطر بیست سی میلیون .

اما الان هر چند شیش هفت تومن بیشتر فعلا در نیاوردم و شاید اگه کلاس نقاشی بزنم بیشتر از ده دوازده تومن هم در نیاد اما عوضش فقط لذت میبرم از زندگی

من تو دومی گیر بودم با مامان بابام و تفریح داشتیم نه که نداشته باشیم ولی همچین تفریح انچنانی هم نبود ، نه پول داشتیم بریم اروپا رو برگردیم نه وقت .

شاید سالی دو بار یه شمالی جنوبی میرفتیم .

همش باید در حال خرخونی میبودم از ریاضی و فیزیک و درسایی که متنفر بودم مجبورم میکردن عین خر بخونم تا رتبه ی کنکور عالی بیارم ، تا دانشگاه عالی قبول شم تا نمره های خوب بیارم که چی بشه ؟ 

اخرش برم دور از جون حماله شرکت ها بشم ؟ 

الانم هنوز زندگیه اولی رو کامل تجربه نکردم و یه جورایی نصفه نیمه دارم تجربه میکنم ولی نمیدونم چرا تشویق میشم به زندگیه ماشینی .

راست میگی اره دقیقا 😥 خودمم به کسایی که این زندگی رو دارن حسودیم میشه 😥 

و دارم سعی میکنم این زندگی اولی رو به دست بیارم ، تا الان نصف این چیزا رو اوردم تو زندگیم ولی نصفه دیگه ش مونده اما کلا حس میکنم یه عمر سرمون کلاه رفت ، مدرسه و دانشگاه و شرکت ها و زندگی ماشینی سرمونو کلاه گذاشتن به امید زندگیه بهتر در اینده ولی هیچ زندگیه بهتری قرار نبود تو اینده بیاد

حالا سبزیجات کاشتن و پرورش حیوون نه .

ولی اینکه روزی دو ساعت ورزش مورد علاقمو  بازی کنم ، روزی یکی دو ساعت شنا کنم ،روزی سه چهار ساعتم اشپذی و کارای خونه رو کنم و یه کلاس نقاشی بزنم با درامد کم و کلا پنج ساعت در روز کار کنم چی؟

اینجوری بهتره یا اینکه مثلا یه سوپرمارکت باز کنم و روزی ۱۸ ساعت مغازه باشم و نتونم زندگی کنم (البته شوهرم سوپرمارکت داره و روزی ۱۲ ساعت مغازه ست ، ۶ ساعتم شاگردش وایمیسته و نمیذاره من تو مغازه کمکش کنم با بعضی روزا که میریم جنگل کلا شاگردش مغازه وایمیسته ) 

راستش بین زندگی کردن و لذت بردن از زندگی به عنوان یک زن و یا اینکه مثل یک مرد فقط دنبال پول باشم موندم البته همینجوریشم مشکله مالی ندارم اما دانشگاه خب منو تربیت کرده بود واسه برده ی شرکت ها بودن و فقط پول دراوردن و کارمند بودن .