هرچی مشاوره میرم هیچی .هیچکی اندازه خوده آدم از زندگی خودش خبر ندارع.من یکساله عقدم هردفه میام ب خودم میگم بیا دوسش داشته باش بعد ی طوری میشه دلم ازش سیاه میشه .دیگه دارم دیونه میشم .مامانم میگه جدا شدی از اینجا هم برو
چهره شم بده یا فقط تیپ و استایلشو نمیپسندی؟
نتونسته کاری بکنه عاشقش بشی؟
من قبلا با کسی در ارتباط بودم که دوستام اسمشو گذاشته بودن سوپر مدل ولی اینقدر بیشعور بود که از چشمم افتاد. برعکس شوهرم خیلی معمولیه ولی حتی قد متوسط و موی شلختش برای من جذابه و فکر میکنم قشنگترین مرد دنیاست چون علاقه رو به وجود آورده.
حالا که ازدواج کردی خودت موقعیت محبت کردنش رو به وجود بیار شاید نظرت نسبت بهش بهتر شد
دعوا ک داشتیم ولی اختلاف خاصی باهم نداریم .من مشکلم اینه از خودش خوشم نمیاد قد و قوارش ریزه هم قد خودمه من شوهر قد بلند دوس داشتم به خاطر همین موضوع چندین بار جواب منفی بش دادم خودش دس بردار نبود میگفت قد و هیکل برات نون و آب نمیشه خلاصه خر شدم نشستم سر سفره عقد وقتی به به اون همه اصرارش فکر میکنم بیشتر ازش بدم میاد
زیادی این قضیه رو برای خودت بزرگ نکردی؟
یا با دیگران قد و تیپشو مقایسه نمیکنی که اذیت بشی؟
بنده خدا همه چیش اوکیه
قدشم ببخش به ویژگی های خوبش
الان همه بم حرف بزنن حق دارن چون خودم کردم که لعنت بر خودم .من نتونستم سر حرف خودم بمونم وقتی میدونستم قد برام مهمه چرا این قدشو قبول کردم هیچ جوره نباید کوتاه میومدم الآنم از این میسوزم حداقل میرفت با یکی دیگه خوشبخت میشد البته مقصر خودشم هس این همه اصرار اشتباهه وقتی میدونی ظرفیت راضی نیست چرا این همه بش اصرار کنی که اینجوری ب مشکل بخوری
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز