اون ناظر بیرونی اصلا شاید اعتقاد نداشته باشه و با یک مسلمان در حال نماز برخورد کنه.
یک روایت مشهور داریم از امام صادق که:
دُعَاةً لِلنَّاسِ لِيَرَوْا مِنْكُمُ الْوَرَعَ وَ الِاجْتِهَادَ وَ الصَّلَاةَ وَ الْخَيْرَ فَإِنَّ ذَلِكَ دَاعِيَةٌ.
مردم را به غير از زبان خود، دعوت كنيد.
نماز و سایر ابعاد دین داری ما هم جنبهی شخصی داره و هم اجتماعی.
وقتی نماز یک فرد متدین یک نمایش از سر اجبار و رفع تکلیف و عادت به نظر میرسه؛ قطعا نمود جالبی نداره.
در عوض اگر نماز فرد همراه با توجه و آرامش باشه و سایر اعمال فرد هم درست باشه خودش تبلیغ و اشاعهی دینه.