پسرهمسرم ۲۶سالشه دیگه ولی پدرش میگه توانایی اینکه بره جدازندگی کنه رونداره، وقتی اومدخواستگاری من صحبتش اینبود که پسرام بزرگن براشون اتاق جدا، خونه جدا ولی درنزدیکی خودمون میگیرم منم گفتم عجب ادم خوبی بچه ها هم راحتن، منم همینطور، واونموقع پسراشون ۱۹ساله و ۱۷بودن، الان شدن ۲۶ ساله و۲۴ساله منم دوتا بچه کوچیک دارم، بماندکه اذیت و خرابکاری و.... هم کردن ولی گذشتم، حتی وقتی خونه نبودم یا قصد رفتن خونه خواهریامادر خودموداشتم سه، یا چهارجور غذا میپختم که شوهرم میگفت اذیت نباشن که من انجام میدادم، ولی بعد۷سال دیگ اعصابشو ندارم که ببینم وسایل خونم که باپسندازم یا باهمسرم گرفتیم ببینم خراب میشن یااینکه پسرااینقدپروشدن که بمن بگن چراغذاروگازنبوده شمابابچه هارفتی پارک، الانم همسرم میگه پسرم توانایی اینکه جدابشه و مستقل باشه رو ندارن!!! حتی بزور شایدبرن سرکاریا ازخونه برن بیرون اتاق جدادارن، راحت بازی، فیلم وکولرو همه هست چرابرن جدابشن معلومه نمیشه، جالبه توانایی خرج کردن دارن ولی توانایی مستقل شدن ندارن
عزیزم موقعیت بدیه واقعا درکت میکنم
خودتون وهمسرتون چند سالتونه
من۳۵،همسرم ۵٠
منم مثل توازدواج کردم ولی دوستیمون طولانی شد شوهرم میگفت دخترم اذیتت میکنه منتظر بمون تا ازدواج کنه دیگه اون که عروسی کرد بعد ما ازدواح کردیم متاهل هم بود کرممیریخت ولی بعد ی جریاناتی اروم گرفته
همیشه ازدلرحمی من سوءاستفاده کردن تاالانکه منم روانی کردن، پسربزرگش تواتاق سیگارمیکشه، گل میکشه ایناروعادی سازی میکنه میگه دریه دورانی زدمش، نصیحت کردم الانم برای خودش ضرر
میگیره ظرف تواتاق میبره هی تلمبارمیکنه اوایل میشستم ولی دیگ قبول نکردم ظرف های خشک شده و بدبوشوبشورم الان بعد یه عالمه بحث وجدل دیگه من انجام ندادم
منو شوهرم چندسال قبل بهم معرفی شدیم تو جلسه اول پسندید گفت باخانوادت مطرح کن من چون ازدواج اولمم مرد بچه داربود مردد بودم خلاصه به مادرم کفتم چون اشنایی باواسطه بود منم منتظر که کی میاد و اومد خونمون تنهایی گفت من منتظرم دخترم ازدواج کنه دیگه من گفتم خب شاید چندسال طول کشید گفت دخترم نمیزاره راحت باشی من دیگه گفتم خب پس کنسله و عقب کشیدم دیگه شهری که کار میکردم من قبل ازدواج مستقل بودم استان دیگه برگشتم و من سرد شدم و ولی اون بود دیگه میفهمید اومدم میومد دنبالم ولی من محل نمیدادم واسه تفریح میرفتم بیرون باهاش دیگه سالها کذشت نه میرفت نه جلو میومد منم تا شماره عوض میکردم چون کارش دادگاه بود شمارمو پیدا میکرد
دیگه بعد پنجسال دخترش ازدواج کرد دیگع صدای خانوادم دراومد خودشم فهمید و یعد ما ازدواج کردیم دیگه با خانوادش اومد همه قبول کردن و خوشحال بودن بجز ی خواهرش که هنوزم باهم نمیسازیم دخترش با اینکه متاهل بود حسادتهاش وحشتناک بود نمیدونی اوایل زنذگیم چه منجلابی بود چون شوهرم سالها مجرد بود همه صاحبنظر بودن هزار تا زن داشت انکار رفته بودم سر صدتا هوو به مرور بهتر شد
براماهم همینطوری بود اشناییمون منتها پدرشون نیومدبگه بعدا ازدواج کنیم، اومد چراغ سبزهای زیادی نشون داد، شرایطم که بالا گفتم گفت، اما یه مدت گذشت همه رو اورد یجا منم منتظرکه کی پسرها جدابشن تاالانکه باباهه میگه پسرم توانایی شونداره هرچی بشه دامن گیر پدرمیشه ۲۶سالشه بازم توانایی نداره، توانایی بازی و دختربازی و کثافت کاری داره ولی این نه جالبه حتی نمیفهمه مابه همنامخرم هستیم تویه خونه یه پسربیکار ومجرد چه غلطی میکنه
