گوش هایم را میگیرم؛ چشم هایم را می بندم و زبانم را گاز میگیرم؛ ولی حریف افکارم نمیشوم! چقدر دردناک است فهمیدن..
خوش بحال عروسک آویزان به آینه ماشین، تمام پستی بلندی زندگیش را فقط میرقصد. کاش زندگی از آخر به اول بود؛ پیر بدنیا می آمدیم.. آنگاه در رخداد یک عشق جوان میشدیم.. سپس کودکی معصوم می شدیم و در، نیمه شبی با نوازش های مادر آرام میمردیم...️
