بچه ها ۲۸ سالمه خیلی تنهام هیچکی تو زندگیم نبوده تا الان و نیست خیلی احتیاج دارم به حضور کسی تو زندگیم دوستام همه اکثرا متاهلن یا یکیو دارن فقط منم که تنهام وقتی جمعیم همه از دوست پسراشون میگن ولی من حرفی ندارم واسه گفتن .این قضیه باعث شده اعتماد به نفسم خیلی بیاد پایین امروز دو تا از فامیلامون اینجا بودن ۷،۶ سال از من کوچیک ترن داشتن از اینکه دوست پسراشون چقد هواشون رو داره میگفتن خیلی دلم شکست از خدا.واقعا حس دوست نداشتنی بودن همش دارم .چرا خدا کمکم نمیکنه( شاغل و دانشجوام نگید لطفا تو اجتماع باش)
احساست غلطه
بگو ی نفر معرفی کنن بهت
همسن همیم درکت میکنم
صبور باش عجله کنی انتخاب اشتباه میکنی
این که از دوست پسراشون میگن این هیچ بعد مثبتی درونش نیست ببین خدا یه وقتی دستتو میگیره که تصورشم نمیکنی
میخوای دوست باشی با یه پسر؟ میخوای خدا بهت موقعیت گناه کردن رو بده؟
وا خب یکی رو پیدا کن
یا مجازی یا هم حضوری..
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
