از عید تا حالا تو این ۵ماه شاید روهم دو باری دیدمش،امروززز بازم خوشبختانه دیدمش .دیدنش تو این روزای ناامیدی و تکرااار،یه جون به جون هام اضافه میکنه...
وقتی دیدمش تو دلم گفتم خدایاااا من دقیقا ازچیه این خوشم میاد نه ظاهرخیلی خوبی نه موقعیت انچنانی یی نه تیپ وقیافه ی خاصی اماا بازم هیچکس جز اون نمیتونه توجهمو بخودش جلب کنه.هیچکسی رو نمیبینم
عجیبه وقتی کسی چیزی نداره عاشقش شدی
این اسمش دوست داشتن نیسن شاید عادت کردی به بودتش
فکر کن طرف اینا رو نداره سگ محلت کنه بازم بخوایش ..
خاک تو سرم:)💔
هی خوش بحالتون
اهان اخه بیشتر اطرافم دیدم من خودم یکب رو خیلی مبخواستم بهش خیلی وفادار بودم دوسال به قول شما دوستش داستم ولی وفتی بهم خیانت کرد حتی محل نمبداد چون میدونست دارم با این وجود من دوستش داشتم بعد فهمیدم من عادت کردم بهش وگرنه چرا باید دوستش داشته باشم
من بچگی کردم خیلی کارای اشتباهی کردم که غرور و شخصیتی برام نموند ولی الان اونطور نیستم چیزی که عذابم میده اینه نه کسی به چشمم میاد که باهاش باشم و زندگی کنم نه حتی خودش میتونه جای خودش باشه اوج عذابه…
