هر دفعه میربم همش من حساب میکنم

هر وقت با دوستم میرم بیرون همش من حساب میکنم بعدش تازه به من میگه بذار از کارتت عکس بگیرم خب منم نمیتونم هر بار بدم عکس بگیره ضایع اس بعد تازه قاطعانه نمیگه که میخواد بریزه به حسابم و فقط انگار تعارف میکنه یه جوری انگار که اگه ندم از خداشه

 منم هیچ دوستی ندارم که باهاش بیرون برم فقط همین دوستمو دارم که 12 ساله باهمیم قبلا که شاغل نبودم میرفتیم بیرون یا دنگی حساب میکردیم یا اون هم چیزی میخرید ولی الان انگار فقط از من توقع داره میخوام این قضیه تموم بشه فقط من نباید مایه بذارم

 نمیدونم چطور یه بار به شوخی بهش بگم بفهمه فقط ناراحت نشه

خواستم کات کنم چند وقت پیش تو تاپیکام هست ببینید

ولی نشد راستش خیلی سخته 

زیاد بیرون نمیریم از هم دوریم ولی هر بار میریم من حساب میکنم فقط یه بار برا تولدم حساب کرد اونم در برابر من هیچه

کارتمو سری بعد بدون هیچ حرفی میدم عکس بگیره  احساس نادیده گرفته شدن دارم

تازه به من و یکی از بچه ها گفته برام گل بخرید این سری گرفتم براش ولی اون ببینم چیکار میکنه احتمالا هیچ کاری نمیکنه همش دیگران باید براش مایه بذارن

بعد جواب پیامای اون دوستش هم که گل خریده بود نمیده جالبه

انگار هر چی مایه بذاری بدتره

دیگه منم دیدم رو انداخته یه شاخه گل گرفتم چون اون سری دوستش که باهام رفته بودیم بیرون خریده بود، ولی حداقل نمیذاشت من حساب کنم