با این سنم فقط بخاطر رفتاراش بخاطر حرفاش دارم افسردگی میگیرم عصبی شدم ب شدت. همش تحقیر کرده یبار حس نکردم واقعا دوسم داره اونم از من متنفره میدونم از همون بچگی کارش تحقیر بود و اینو بهم بگه ک ناکافیم . نمیتونم تحمل کنم جدیدا حتی ی ثانیه....چرا مادری نداشتم ک عاشقم باشه و درک کنه
منم این حسرت رو داشتم و دارم. توی شهر غریبم خدا شاهده اگه سه ماه هم صدامو نشنوه اصلا براش مهم نیس.
دوستامو میبینم که مامانشون چقد زنگشون میزنه چقد نازشون میکشن و..... مادر من مث یک بچه ی احمق و عقده ایه.
اصلا شبیه مادر نیس رفتاراش.
دیگه تازگیا کنار اومدم با این مسأله. هزارتا توی دنیا مادر ندارن. اصلا بچه پرورشگاهی آن. منم یکی از همونا.
باید توقعمون رو بیاریم پایین تا شکنجه نشیم
منم وقتی میرم خوابگاه بهم زنگ نمیزنه اونم دوست نداره ببینه منو ولی خب ای کاش همون بود ولی من تا آخر عمرم تو خوابگاه نمیمونم ک مثل الان ک تابستونه خونم همش جلو چشم همیم بعد تو فامیلامون زنداییام همشون عمه هام همه عاشق دخترشونن و بهشون احترام میزارم با رفتار خودشون بقیه رو هم وادار میکنن ک بچشون انگاری ک چیه بزرگه بقیه هم دوستشون دارن ولی این همش جلو همه تو تنهایی تو جمع کوبیده منو
درکت میکنم عزیزم. همه ی این تحقیر شدنا رو چشیدم. اما دنیا همینجوری نمیمونه. بلاخره ازدواج میکنی و از شرش خلاص میشی. الآنم سعی کن جاهایی تو خونه بشینی که زیاد نبینیش.
بمیرم برات یاد مجردیم افتادم که همیشه حس سربار بودنو داشتم. حس میکردم مامانم زورش میاد من یک لقمه نون بخورم.
خدا پدرمو رحمت کنه خیلی بهتر بود. ولی امان از سنگدلی و بدذاتی مادرم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
43 ثانیه پیش
52 ثانیه پیش
55 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
