من دوست دارم از این وضعیت خلاص بشم کارم شده گریه خیلی سخت خیلی نمیتونیم بریم شهر خودمون کا همسرم اینجاست
منم تو شهر غریبم ولی سعی میکنم خوش باشم
من چندین ساله دورم از خانوادم در کنار دلتنگی ها و سختی هایی که داره اما مزایای خیلی خوبی هم داره البته ما از جفت خانواده ها دوریم
از حاشیه دوریم کلا برای خودمون زندگی میکنیم رااااحت
بابا خوش باش انقد نگین غربت بچه سوسول نباشین سرتون و گزم کنید
تازه اين غربت حساب نميشه ادم توو كشور خودش
وای منم غریبم شیراز م
خانواده شوهرم یکساعت با ما فاصله دارن ولی خیلی بد هستن مامانش میگه میخواستی شوهر نکنی همیشه دور ور جاری بزرگ من هستت اصلا چشم دیدن من ندارن ولی کلا قبل ازدواج هم چون شوهرم شبیه اونا نیست ازاین خیلی خوششون نمیاد
شوهرت همه کست هست چرا احساس غربت میکنی ؟ انقد وابستگی واسه چیه اخه . زندگیتو به خاطر چیزای احساسی خراب و تلخ نکن که حس بد به شوهرت تلقین کنی . تو پیش خانواده تم باشی بازم مشکل خاهی داشت چون سعی نمیکنی مستقل باشی و به خودت بقبولونی که همه چیزت زندگی مشترکتت هست و باید جور دیگع ای خودتو مشغول کنی نه با خانواده ت
من خونه مامانم ۵ دقه ست با ماشین واقعا وقت نمیکنم برم
وایی تبسم جوون خوشبحالت اونا اونجا همه باهمن مااینجا تنها راست میگی شوهرمم اذیت میشه همش بهش غر میزنم ولی تقصیر اونم هست من درک نمیکن اصلا با اون چیزی که میخواستم خیلی فرق داره
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-26 ثانیه پیش
-26 ثانیه پیش
-24 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز