چیکار کنم یکم متوقع باشم
همیشه از بچگی زدن تو سرم که توقع نداشته باشم از خانواده م و من همیشه از توقع داشتن ترسیدم
خواستگارایی باهاشون اشنا میشم که بدون خونه بدون ماشین بی پول معتادن بدون تحصیلاتن یا داغون ترین داغونا که هیچ دختری نیم نگاهی هم بهشون نمیندازه
اصلا به پول پسر فکر نمیکنم
چیکار کنم برای منم مهم باشه؟
فقط اخلاقش مهم باشه...اینها مهم نیست
حالا من خیلی پرتوقعم
همه میگن بشین تا گیرت بیاد همچین کیسی
خودمو خاص میبینم
خودت برا خودت مهم باشی،انرژی مثبت،نیمه پر لیوانو همیشه نگاه کن
والا منی که ادم کم توقعی هم نیستم همینجور ادمای داغون میان سمتم ۲۸سالم شد همه گدا
خرج میکنن برات؟
دقیقا منم اینجوریم
از بچگی سر هر خرج کوچیکی خیلی عذاب وجدان داشتم
الانم نامزد دارم بازم همینجوری و میدونم با این اخلاقم در آینده فاتحه ام خوندس
