تااالان ک ۲۲سالمه ب بدترین شکل گذشت واسم،تنهایی منو به ملال رسوند،دانشجوام و حس میکنم اون ادمی ک میخام و ب روحیاتم بخوره نیست اگرم باشه یا توکلاس من نیست یا گذری فقط میتونم ببینمش ک اونم نمیان جلو فقط بلدن زل بزنن انقد فقط زل میزنن و این حرکت رو میزنن (سینه رو میارن جلو و ی قدم جلوتر نزدیک میشن)ک نگا کنم حدود دو سه باربرام از سمت این پسرا اتفاق افتاده،ولی خب من نمیتونم زیاد زل بزنم معذب میشم .خسته شدم الان دوباره باید برم دانشگاه کلی آدم رل ببینم و بمونم توخوابگا با تنهایی دستو پنجه نرم کنم از ی طرفم دارم برا کنکور میخونم خیلی داره بم فشار میاد واقعا از نظرعاطفی خیلی خلا دارم هیچکس درک نمیکنه روانم آشوبه تا صب خانم نمیبره.نگین کنکوری هستی ک بچسب ب درست چون من بالغم و واقعا نیاز عاطفی دارم ربط ب فشار درس نداره نیاز ب پارتنر دارم کاش یکی راه حلی بده واس این نیازم