ترس از خدا

مؤمن همیشه میان دو ترس است:

یکی ترس از گناهی که کرده است و گذشته است و نمی داند که خدا با او در آن چه خواهد کرد . ویکی دیگر ترس از عمری که باقی مانده است و نمی داند که خود در آن چه خواهدکرد. پس هیچ روزی را صبح نخواهد کرد مگر خائف و ترسان»

و باز از حضرت امام محمد باقر علیه السلام است که:

«از خدا بترس که گویا تو او را می‌بینی ، و اگر تو او را نمی بینی او ترا می‌بیند. و اگر چنین می‌دانی که او تو را نمی بیند پس کافری . و اگر چنین می‌دانی که تو را می‌بیند و باز معصیت او را می‌کنی پس او در نظر تو از همه بینندگان پست تر است»

زیرا که اگر دیگری بر معصیت تو مطلع شود البته از معصیت احتراز (دوری ) می‌کنی .