اگر تاپیک قبلیمو ندیدین برین یه لحظه بخونین همون اول توضیح دادم خلاصه ... و نظرتونو بگین لطفا ... ولی بدونین که این یه تصمیم لحظه ای بود و من فقط خواستم شوهرمو به خودم متوجه کنم و بدونه که از کارش ناراحت شدم ....
حالا که این مسئله چند ماه گذشته و مشکلی برامون پیش نیومده و خیلی عادی مث همیشه هستیم ...
فقط میخوام نظرتون رو بدونم ...
کار شما صددرصد نه
بلکه هزار درصد اشتباه محض بوده
شوهرت اصلا در موردش حرف نزد؟؟
اون شاید غیر ارادی گناه کرد تو ارادی بغیر از شوهرت خدا رو هم ناراحت کردی
هر چند اون لحظه شما ناراحت شدین و اومدین به نوعی همسرتون رو متوجه اشتباهش کنید ولی خب مقابله به مثل تو این موارد درست نیست
به نظر من نباید کلا در مقابل رفتار و کار اشتباه یکی بیای توام کار اشتباهی انجام بدی خب چرا؟
چونکه اگه انجام بدی حق شکایت نداری چون خودتم کاره اشتباهی انجام دادی
اگه انجام بدی اون دیگه از کارش پشیمون نیست چون فک میکنه حقت بوده
و اگه انجامش ندی حق شکایت داری و اون میتونه از کارش پشیمون باشه و همیشه یجورایی تو ازش یه قدم جلویی
جدای از اشتباه محضی که بالا گفتم
چطور ب خودتون اجازه دادین برین با یه مرد غریبه بگو بخند کنین؟!!! خودتون برا خودت عزت احترام قائل باشین
البته ببخشید ک میگما
اما کلا هر کاری جبران نمیخواد!
هر کاری هم هرجبرانی نداره.... یعنی چی برا جزجگردادن به طرف، میرین خطاترش رو انجام میدین؟!!!
