من خیلی زیر مشت و لگد پدرم بود
همسنام چمعه ها تفریح میرفتن
من کتک میخوردم هر جمعه چون بابام خونه بود
روزای دیگم پیش میومد
افسردگی داشت و پرخاشگری شدید
معتاد نبوداا
تحقیر
من از عصبانیت بابام وحشت داشتم ولی همیشه سر کوچکترین چیز تنبیهم میکرد
الان رسما روانی ام
منم عین خودت همین دوران رو گذروندم الان پدرم زیر خاک رفته خودشو خدای خودش هرگز خدا اونو نیامرزه
تج*وز و کتک خوردن چه تو خونه چه بیرون بخش کوچکی از سنیه که بقیه بهش میگن بهترین زمان زندگی💔
من
الان رفتارش باهات چطوره؟
میگن باید ایت خاطرات بد کودکی ؛ رو حل کرد و تموم بشه تو ذهنمون. وگرنه همیشه با ما هستن و جلوی زندگی کردن و پیشرفت ما رو می گیرن
حالا چیشد یاد اون روزا کردی🥲
من یادم نمیاد تو کودکی بابام تفریح بره باشتم
حتی ۱۳بدر
مریضم بودم همیشه خسته نمیتونستم بدوم مثل بقیه
هیچوقت آرزوی برگشت به کودکی که همه دوسش داشتنو ندارم
منم همینطور حالا مشکلات من فرق داشت
ولی تصمیم گرفتم دیگه به هیچ دورانی از زندگیم که بد میگذشته فکر نکنم و همین کارم کردم
چیکارمیکردی مگه؟
کسی جلوشو نمیگرفت؟
چقدر منی
من بیچاره
بابام کتکم نمیزد ولی بین منو خواهرم فرق میزاشت جوری ک اقوام میفهمیدن و میگفتن. با کوچکترین کاری مامانم میگفت شب ب بابات میگم مثه چی ازش میترسیدم.خ بداخلاق عصبی پرخاشگر بود
نمیدونستم ولی بچه دار شدم فهمیدم چقدر روحم آسیب دیده و مامان نرمالی نیستم
عزیزم 💔💔💔 منم همینتور . خیلی ساله با بابام در حد یک سلام حرف میزدم چون خیلی کمکم میزد تا صدای کلید انداختنش تو در نیومد تن و بدنم میلرزید حتا اگه مطمئن بودم حالش خوبه و بهم کاری نداره بازم میترسیدم . الآنم دوساله کلن ندیدمش
