شما که اینقدر میترسی چرا خونه وزندگیت ول کردی اومدی آخه.میدون و واسشون بازگذاشتی وتازه به شوهرت الان ثابت کردی که حق با اونه.خانواده ی شوهرت الان آدم خوبه ی داستانن
چرا واسه اینکه تو دستشون پس زدی
اگه میتونستم جدا میشدم ولی دیدم با جدا شدنم اونا خوشحال میشن وهدفشونم از همون اول این بود واز یطرف فامیلن ونمیشه اجبارا باهاش زندگی کردم ووقتی فهمید بچمون دختره دعوای اساسی راه انداخت البته مادرشوهرم باعثش بود واونقدر از دختر بد میگه که اونم بدش میاد
دست بردار دختر خوب.
مثلا نوزاد را میخوان ازت دور کنن؟ که خودشون شیرش بدن؟ یا بچه ۳ ساله رو مثلا؟؟؟؟ یکم خوشبین تر باش که خودتم کمتر حرص و جوش بخوری اگرم حساسیت نشون بدی بدتر میکنن.
مثل شما کم نیستن خیلیا مثل شما هستن حتما ازشون یه چیزایی دیدی و بدبین شدی اما بدون اینا میگذره با صبر و حوصله همه چیز درست میشه.
خودتم میدونی حمایت شوهرتو نداری پس باید با خانوادش حداقل حفظ ظاهر کنی تا حمایتشون را داشته باشی.
عزیزم بد بین نشدم دیگه شناختمشون وقتی حرف میزنن میدونم چی میگن آخه وقتی بارداربودم خواهرشوهرم یبار تعریف کرد که فلانی بچه دارشو و شوهرش بچشو گرفت و تا دوماه نذاشتن بچشو ببینه وآخر سر دختر التماسشونو کرد واومد سر خونه وزندگیش
بازم خدا پدرشونو بیامرزه که کارا رو حتی با منت انجام میدن
مادرشوهر من که اتمام حجت کرد :(من نمیتونم و انجام نمیدم و توخونه دخترمم نرفتم کاراشو بکنم خودش پاشد)
برو خواهر شوهراتو مهرکن روشون نماز بخون
الان ناراحتیت کمتر نشده؟؟؟
راستی اسم دخمل خانوم چیست؟؟؟
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
