به نام خدای خوشبختی :)
میدونی اومدم بگم خوشبختی هیچوقت یک چیز مطلق نبوده مجموعه است!
خونواده ی حامی و خوب داشته باشی ولی نتونی چیزی بهشون بگی حالا به هر دلیلی ؛ احساس بدبختی میکنی!
پارتنر خوب داشته باشی ولی خونواده ی حامی نداشته باشی احساس بدبختی میکنی!
پول داشته باشی ولی آرامش نداشته باشی احساس بدبختی میکنی!
کارتون خواب نباشی اما مستاجر باشی احساس بدبختی میکنی چون خونه ی خودتو نداری!
میدونی میخوام چند تا چیز رو بگم که آخریش مهم تره :
اولا ما یاد گرفتیم همیشه اون نداشته هارو ببینیم نه داشته هارو!
دوما وقتی متوجه میشی چقدر خوشبخت بودی که یکی از داشته هاتو از دست بدی میدونی چرا ؟! چونکه داشته ها برامون عادی میشن و وقتی نیستن یادآوری میشن و اینکه دردناکه و میفهمی چقدر حالت خوب بوده!
از نظر من خوشبخت کسیه که وقتی مشکلی غمی چیزی براش پیش میاد اولا خدا رو فراموش نمیکنه دوما آرامش خودشو حفظ میکنه وقتی فهمید مشکلش چیه همش توی ذهنش تکرارش نمیکنه بلکه به دنبال حل مسئله میره!
برای اینکه احساس کنی خوشبختی بیا تموم چیز های خوبی که داری توی زندگیت برای چند لحظه نادیده بگیر و فکر کن از دستشون دادی ؛ بعد از اینکه چشاتو وا کردی میفهمی چقدر خوشبختی🙂💕
خوشبختی ساختنیه!
خوشحال میشم نظرتو بگی :)
