از چی ترسیدین که سرتون اومد

خودم

ما چهار تاییم دو تا رفتن دوتامون موندیم ولی ما فکر میکردیم اینا رفتن ( هر روز پلاس بودن خونه ما) اونم نه تنها با بچه هاشون😵😂😂

من آخری ام با بچه سر و کار نداشتم عادت کرده بودم به خونه آروم

بیش از اونی ک فکرشو بکنی بود🙂

تاحالا پسری دیدی در طول چند ماه با ۱۶ ۱۷ نفر بوده باشه؟

یا همزمان با ۴ نفر

تازه چیزای دیگ بود من فاکتور گرفتم نگفتم

بزرگ ترین ترسمم نگفتم ولی اتفاق افتاده😂

ولی خب دیگ زندگیه 

میترسیدم بیام خونه مادرشوهر ساکن بشم و هزاران مشکل برام پیش بیاد

که همونجورم شده 

از نبودنش

تا دم مرگ رفتم و برگشتم

گوشت تنم آب شد

ذره ذره جون کندم

اونم تک و تنها…

ما را به سخت جانی خود این گمان نبود

15سالشه نه بعضی چیزا ژنتیکه 

من یه استاد داشتم  گفته بود خودتون یه موضوع تحقیق  پیدا کنید آقا ما هم پیدا کردیم چند دفعه بردم سرکلاس ردش می کرد می گفت به درد نمی خوره 

یه دفعه بهش پیام دادم  نگاهش هم می کرد تا برای موضوع تحقیق سوال پرسیدم جواب نداد بهش مجدد پیام فرستادم  خودمو معرفی کردم تا بهش زنگ بزنم جواب نداد اومدم دانشگاه جلوی یکی از همکاراش گفتم بحثمون شد گفت باید ازم حلالیت بطلبی بدون هیچ دلیلی منم اعصابم خط خطی شد گفتم ببخشید جواب پیام مون رو نمی دی ببخشید که جواب تلفن مون رو نمی دی ببخشید سرکلاس ضایع مون می کنی بخدا بعدش ازش معذرت خواهی کردم ولی دیگه فایده نداشت   تا دو ماه کابوس می‌دیدم که منو انداخته 

از این می ترسیدم که امتحان ام رو  یا بندازتم با نمره کم بهم بده که آنقدر استادم حرفه ای بود اون ترم که این حرف رو بهش گفتم نمره کم نکرد  چون اگر کم می کرد شاهد داشتم ولی این ترم از خجالتم در اومد کمترین نمره رو بهم داد با این که تحقیق هم براش فرستادم نمره مهربونی برا همه رد کرد برا من فقط نمره برگه رو رد کرد به قول خودش نمره عدالت 

ما مستقل بودیم گلم 

متاسفانه مجبور شدیم بیایم اینجا

دعا کنید