سلام عزیزان ....من همه فکرامو کردم از بقیه هم راهنمایی گرفتم ...من باید کنکور بدم و باید یه رشته خوب بیارم ....چون فکرش مثه خوره ۹ساله داره وجودمو از بین میبره ....چون هیچ جوره از ذهنم نمیره ....چون دستو دلم به هیچ کار دیگه ای نمیره ....چون آدم راه های دیگه نیستم ....چون فقط اونه که میتونه منو اشباع کنه ....چون اگه نخونم یه حسرت تا آخر عمر باهام میمونه ....وچون باید مستقل شم ....
اما نمیدونم چرا نمیتونم شروع کنم ؟؟، چرا هی امروز رو به فردا موکول میکنم ....صبح هی به خودم میگم چرا پاشم ؟ وهی همه اینارو تکرار میکنم ....به خدا بریدم ....توروخدا بگین چه کنم؟؟؟
کمکم کنین انشاالله خیر ببینین
