چه جور کتابای پیام نور بخونم

خواستم تا سینه بخراشم به ناخن، جسمِ زار در میانِ پنجه‌ام مانندِ مو در شانه ماند❄تهمت دزدی سزاوار من مظلوم نیست شاخ گل را بهر تعمیر قفس دزدیده‌ام💙 دست کریم خستهٔ بخشش نمی‌شود هرچند التماس گدایان همیشگی‌ست 💚 خاموش از آن شدم که به جایی نمی‌رسد فریادهای‌ جنگل در حال سوختن🌱چشمی به تأمل نگشوده‌ست نگاهت بر وضع جهان گر عجبت نیست، عجب نیست🔇 آخ، من صدبار دست به خنجر برده‌ام و خواسته‌ام قلبم را از فشار این رنج خلاص کنم. می‌گویند نژادی از اسب نجیب هست که اگر وحشتناک تازاندی و به ستوه‌اش آوردی، از سر غریزه یک رگ خود را به دندان پاره می‌کند، که تنفس را بر خود آسان‌تر کرده باشد. من هم اغلب چنین حالی دارم

خواستم تا سینه بخراشم به ناخن، جسمِ زار در میانِ پنجه‌ام مانندِ مو در شانه ماند❄تهمت دزدی سزاوار من مظلوم نیست شاخ گل را بهر تعمیر قفس دزدیده‌ام💙 دست کریم خستهٔ بخشش نمی‌شود هرچند التماس گدایان همیشگی‌ست 💚 خاموش از آن شدم که به جایی نمی‌رسد فریادهای‌ جنگل در حال سوختن🌱چشمی به تأمل نگشوده‌ست نگاهت بر وضع جهان گر عجبت نیست، عجب نیست🔇 آخ، من صدبار دست به خنجر برده‌ام و خواسته‌ام قلبم را از فشار این رنج خلاص کنم. می‌گویند نژادی از اسب نجیب هست که اگر وحشتناک تازاندی و به ستوه‌اش آوردی، از سر غریزه یک رگ خود را به دندان پاره می‌کند، که تنفس را بر خود آسان‌تر کرده باشد. من هم اغلب چنین حالی دارم

خواستم تا سینه بخراشم به ناخن، جسمِ زار در میانِ پنجه‌ام مانندِ مو در شانه ماند❄تهمت دزدی سزاوار من مظلوم نیست شاخ گل را بهر تعمیر قفس دزدیده‌ام💙 دست کریم خستهٔ بخشش نمی‌شود هرچند التماس گدایان همیشگی‌ست 💚 خاموش از آن شدم که به جایی نمی‌رسد فریادهای‌ جنگل در حال سوختن🌱چشمی به تأمل نگشوده‌ست نگاهت بر وضع جهان گر عجبت نیست، عجب نیست🔇 آخ، من صدبار دست به خنجر برده‌ام و خواسته‌ام قلبم را از فشار این رنج خلاص کنم. می‌گویند نژادی از اسب نجیب هست که اگر وحشتناک تازاندی و به ستوه‌اش آوردی، از سر غریزه یک رگ خود را به دندان پاره می‌کند، که تنفس را بر خود آسان‌تر کرده باشد. من هم اغلب چنین حالی دارم

خواستم تا سینه بخراشم به ناخن، جسمِ زار در میانِ پنجه‌ام مانندِ مو در شانه ماند❄تهمت دزدی سزاوار من مظلوم نیست شاخ گل را بهر تعمیر قفس دزدیده‌ام💙 دست کریم خستهٔ بخشش نمی‌شود هرچند التماس گدایان همیشگی‌ست 💚 خاموش از آن شدم که به جایی نمی‌رسد فریادهای‌ جنگل در حال سوختن🌱چشمی به تأمل نگشوده‌ست نگاهت بر وضع جهان گر عجبت نیست، عجب نیست🔇 آخ، من صدبار دست به خنجر برده‌ام و خواسته‌ام قلبم را از فشار این رنج خلاص کنم. می‌گویند نژادی از اسب نجیب هست که اگر وحشتناک تازاندی و به ستوه‌اش آوردی، از سر غریزه یک رگ خود را به دندان پاره می‌کند، که تنفس را بر خود آسان‌تر کرده باشد. من هم اغلب چنین حالی دارم

خواستم تا سینه بخراشم به ناخن، جسمِ زار در میانِ پنجه‌ام مانندِ مو در شانه ماند❄تهمت دزدی سزاوار من مظلوم نیست شاخ گل را بهر تعمیر قفس دزدیده‌ام💙 دست کریم خستهٔ بخشش نمی‌شود هرچند التماس گدایان همیشگی‌ست 💚 خاموش از آن شدم که به جایی نمی‌رسد فریادهای‌ جنگل در حال سوختن🌱چشمی به تأمل نگشوده‌ست نگاهت بر وضع جهان گر عجبت نیست، عجب نیست🔇 آخ، من صدبار دست به خنجر برده‌ام و خواسته‌ام قلبم را از فشار این رنج خلاص کنم. می‌گویند نژادی از اسب نجیب هست که اگر وحشتناک تازاندی و به ستوه‌اش آوردی، از سر غریزه یک رگ خود را به دندان پاره می‌کند، که تنفس را بر خود آسان‌تر کرده باشد. من هم اغلب چنین حالی دارم

خواستم تا سینه بخراشم به ناخن، جسمِ زار در میانِ پنجه‌ام مانندِ مو در شانه ماند❄تهمت دزدی سزاوار من مظلوم نیست شاخ گل را بهر تعمیر قفس دزدیده‌ام💙 دست کریم خستهٔ بخشش نمی‌شود هرچند التماس گدایان همیشگی‌ست 💚 خاموش از آن شدم که به جایی نمی‌رسد فریادهای‌ جنگل در حال سوختن🌱چشمی به تأمل نگشوده‌ست نگاهت بر وضع جهان گر عجبت نیست، عجب نیست🔇 آخ، من صدبار دست به خنجر برده‌ام و خواسته‌ام قلبم را از فشار این رنج خلاص کنم. می‌گویند نژادی از اسب نجیب هست که اگر وحشتناک تازاندی و به ستوه‌اش آوردی، از سر غریزه یک رگ خود را به دندان پاره می‌کند، که تنفس را بر خود آسان‌تر کرده باشد. من هم اغلب چنین حالی دارم

خواستم تا سینه بخراشم به ناخن، جسمِ زار در میانِ پنجه‌ام مانندِ مو در شانه ماند❄تهمت دزدی سزاوار من مظلوم نیست شاخ گل را بهر تعمیر قفس دزدیده‌ام💙 دست کریم خستهٔ بخشش نمی‌شود هرچند التماس گدایان همیشگی‌ست 💚 خاموش از آن شدم که به جایی نمی‌رسد فریادهای‌ جنگل در حال سوختن🌱چشمی به تأمل نگشوده‌ست نگاهت بر وضع جهان گر عجبت نیست، عجب نیست🔇 آخ، من صدبار دست به خنجر برده‌ام و خواسته‌ام قلبم را از فشار این رنج خلاص کنم. می‌گویند نژادی از اسب نجیب هست که اگر وحشتناک تازاندی و به ستوه‌اش آوردی، از سر غریزه یک رگ خود را به دندان پاره می‌کند، که تنفس را بر خود آسان‌تر کرده باشد. من هم اغلب چنین حالی دارم