معیارهام اینه که مهربون و محترم و بالغ باشه شغلش عالی باشه قدرت داشته باشه شوخ طبع و خوشتیپ بودنش هم مهمه😄
ولی یه مشکل هس اینه که 👀
من اوایل آشنایی وقتی می بینم طرف بیشتر مایه میذاره و زود جذبم میشه، سرد میشم چون حس می کنم درمونده هس و کسی جز من نداره که باهاش باشه.😑
میخوام با اینکه رمانتیک باشه یکم برا خودش هم مستقل باشه دنبال ارتقای شغلش باشه متعادل باشه نه گرم نه سرد. من رو دوست داشته باشه مواظبم باشه ولی خب یه جوری رفتار نکنه که انگار به من درمونده باشه
شمام اینطوری هستین؟
اون پسرایی که سخت بدست میان بدست ما نمیان😂💔
انرژی مردونت زیاده
کلا تا ۲۶ سالگی اصلا نباید به ارتباط با جنس مخالف فکربشه فقط هدف هاش درس و دانشگاه و موقعیت کاری
با عنوان تاپیکت موافقم. منم همین بودم.
اره منم زود زده میشم و در عوض هرچی پسم بزنه بیشتر عاشق میشم😶😐
وای دقیقا منم اینطوریم فعلا یکی رو پیدا کردم که الکی دوست دارم عاشقتم میمیرم برات نمیگه برای همین جذبش شدم با اینکه حس میکنم منو دوست داره ولی خیلی اروم جلو میبره حالا شاید سر یکسری چیزای دیگه اینطوری هست ولی من راضیم
وای منم همینم دوست دارم کسی باشه که حداقل خودم رو اذیت کنم تا به هش برسم ولی وقتی اون میاد خیلی بدم میاد با اینکه اینکار درسته ولی نمیدونم چرا اینشکلیم
همچین پسری هم دنبال دختر پولدار و زیبای خفته هس
من ۲۲ سالمه تا الان با این تفکر زندگی کردم الان پشیمونم خداروشکر الان موقعیت خوبی دارم ولی خیلی کسایی اطرافم هستن میبینم همه چی رو با هم حلو بردن ولی از الان به بعد اجازه نمیدم دیر بشه ادم تا یک سنی حوان هست و بعدش اون شور و هیجان ها از بین میره خیلی پشیمونم عشق نوجوانی تجربه نکردم چون ی حس و حال دیگه داره
