همیشه فکر همه هستم برا همه وقت دارم و همه رو هر رفتاری دارن میبخشم از خودم بدم میاد آدم نباید اینجوری باشه واسه همه وقت دارم کسی واسم وقت نداره همش غرورمو میشکنم چیکار کنم منم به فکر خودم باشم اینجوری نباشن اینجوری انگار هر کاری هر کاری میخواد میکنه من چیزی نمیگم
اسم این مهربونی نیست
اینکه خیلی عالیه منم همینم و خوشحالم و خدا رو شاکرم.
از چیز کم شروع کن.
مثلا ، هر خوراکی دلت خواست بخور، نگو بزار برای بقیه نگهدارم.
اگر واقعا وقت نداشتی، یا انرژی نداشتی، بگو نمیتونم کمک کنم.
اول خودت
چقد منی :)))
چجوری مثلا یه دوستم بهم زنگ میزد دیگه نزد یجوری خودشو گرفت ولی من هر دفعه میگم زنگ نمیزنم باز میزنم همش من حالشو میپرسم موقعی میخوام با کسی صحبت کنم کسی نیس اما هر وی زنگ زد صحبت کنه من بهش گوش دادم برا همه خوبم برا خودم ن کسی مشکل مالی داشته باشه همه چیزی دارم حاضرم بدم مشکلش حل شه بقییه کلی ام پول داشته باشن حاضر نبستن بدن اون وقت با اونا بهترن
خوب نیس
من ۴۲ سالمه، دقیقا همین مشکلات داشتم.
الان چند وقتی، منم دارم ، رو خودم کار میکنم.
اولا، شعارت این باشه، با هر کی مثل خودش.
مثلا من دو تا خواهردارم، خدایی بزرگه طی سال چند بار شام صدامون میکنه، ولی کوچیکه اصلا.
می یومدم دعوت میکردم، مجبوری کوچیک رو هم صدا میکردم، الان دو سال، اصلا ، فقط بزرگ و مادرم رو صدا میکنم.
جالبه کوچیکه، اون موقع ها که دعوت میکردم، با منت، باشه ، اگر شد میایم و ....
انگار بهم لطف میکرد و میومد.
ببین دو تا شعار
با هر کی مثل خودش.
دوم اول خودم و خانوادم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
39 ثانیه پیش
46 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز