من بعد چندسال پشت کنکوری بودن رفتم ی رشته مسخره خوندم
با اینکه دوستای خیلی خوبی پیدا کردم بهترین روزای زندگیمو ساختن پارتنر خیلی خوبی دارم الان ولییی قبول نشدن رشته موردعلاقم حسرتش عین خوره ب جونم افتاده و هیچوقت از ته دل خوشحال نیستم
الانم باز ب سرم زده کنکور بدم تو ۲۳ سالگی ولی خب دیگ نه تو جو کنکوری هستم ن مغزم کشش اونموقع رو داره ن حمایت خانواده و بقیه رو دارم هیچی و هیچی
هیچکسم درک نمیکنه چرا حالم از ته دل خوب نیس