بعد ۲۰ سال زندگی تو ساختمان مادرشوهر بزور با هزارتا بدبختی تونستم از اونجا دربیام تا مستقل بشیم ،فککن چقد باید ی مرد تحت تاثیر حرف مادرش باشه ک ۲۰سال اول زندگیه مشترکش تو محدودیت دخالت اذیت اون بگذره ،علاقم ب شوهرم باعث حماقتم شد الانم بچه م ۱۳ سالشه ولی هنوز اختیار زندگیمو ندارم مادرش پارانوئید عقده ای که از خیانت بی توجهی شوهرش وحشی شده اونو ب ذهنش پسرش تزریق کرده طوری تربیتش کرده ک زندگیه متاهلی زن بچه براش بی ارزش ولی منم مث قبل حس علاقه ب شوهرم ندارم حتی تو موقه ای ک دعوا نیس من توزندگیم آرامش ندارم حاضرم ب امام حسین این ماه قسم بخورم ک اکثر روزها شوهرم خونشه فقط تعین تکلیف میکنه ازش میپرسه ساده ترین مکالمه و روابط زناشوییمون چطوره بااینکه من خودمو با تمام شرایط زندگی وقف دادم دوری خانوادم دست تنها بزرگ کردن بچشم ،واینکه شوهرم دقیقن جای پدرشو واسه مامانش پر کرده ،اگه بخام بگم باید چندین صفحه بنویسم اما خدا میدونه ک من ن ب ننه ش فکرمیکنم ن ب روابطشان کاری دارم اما شوهرمو نسب بمن دلسردمیکنه کاش درحکم دعا کنی خدا مامانشو از نفس بندازه لالش کنه یا از چشم شوهرم بندازه ب امام حسین خستم کرده سر هیچ دلیلی فقط عقده خودشو خالی میکنه و طوری شوهرمو بارآورده ک جایگاه یک شوهر را داره تا پسر این در حد ی حرف نیس اعمال رفتار شوهرم اینه طوریکه فقط دنبال رسیدگی ب عواطف و خاسته نیاز اونه زندگیشو در این میبینه ی لقمه نون بده آخرش شبم بیاد خونش
عزیزم میفهمم خیلی شرایط سختیه🥲
بیست سال واقعا زیاده خیلی صبور بودی که تونستی تا الان تحمل کنی ولی اشکال نداره دیگه الان بچه داری
ی دعای زبونبندی چیزی واسه شوهرت بگیر ی دعاییم بگیر مادرشوهرت کم دخالت کنه دیگه چاره چیه
یه بغل محکم
یخ در بهشت
دیدار الگوم و رفیقم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
