هنوز انگار عادت نکردم.
صبحا تا چشمام باز میشه، از خودم میپرسم چه جوری تونست قید زنش رو بزنه؟
یعنی اصلا براش مهم نیست که من کنارش نیستم؟
چه جوری تونست هنوز طلاق نداده، هنوز کفن این رابطه خشک نشده، بره با یکی دیگه؟
بعد این فکرا... بدنم شروع به لرزیدن میکنه... کف سرم سوزن سوزنی میشه.
گمون نکنم دیگه بتونم به زندگی عادی برگردم.
عزیزم مواظب خودت باش خیلی سخته ولی یه جوری خودت روسرگرم کن تا این دوران رد بشه
باید خودتون و کنترل کنین
حالات خطرناکی دارین
خدای نکرده به سکته منجر نشه
چرا به اینجا کشید
مگه کنارتون راحت نبود و راضی نبود
با خواسته هاش راه نمی اومدین؟
نمیدونم داستانتون چیه با توجه به این پست .هر اتفاقی نیاز به زمان و التیام داره و میتونه برای یکی ۶ماه و یکی پنج سال. از ناراحت بودن فرار نکن ولی از یجایی بزارش کنار و زندگی لحظه و فرصت های زیادی داره
آدم خوبی نبود. نرمال نبود.
خسیس بود، من اهل خرید و سفر و... بودم.
نظافت شخصیش رو رعایت نمیکرد، من وسواس شدید داشتم.
میگفت خط قرمز من زن داداشمه. 😐
دست بهش میزد. اگر زن داداشش میرفت اتاقی بچه شیر بده، به یه بهانه میرفت اونجا.
با پیج کاریش منو فالو نداشت؛ ولی زن داداشش رو فالو داشت.
برا من فیلتر...شکن نمیخرید، برا اون میخرید!
شاید این چیزا مسخره باشه؛ ولی واسه من درد داشت.
خبرچین بود. کوچکترین مسئلهمون رو به خواهر و مادرش میگفت.
بسیارررررر دروغگو بود. اصلا این دو سال من یه حرف راست نشنیدم ازش.
خاله زنک بود... میگفتمش رفتار مردونه داشته باش.
دهنبین بود؛
مثلاً واسه سفره نذریشون، به من میگفت تو اصلا کار نکن. تو خانم باش؛ ولی من گوش نمیدادم. کمک میکردم.
فرداش میاومد با من دعوا میکرد به بهونه الکی؛
از حرفاش میفهمیدم خواهراش گفتن زنت بلد نبوده سفرهداری کنه.
مامانم میگه کاش هرکار میکرد، چیزی نمیگفتی.
میشد آخه؟
جرأت نداشتم درد دل کنم باهاش؛
مثلا داداشش جواب سلام منو نمیداد.
من بهش میگفتم... میگفت تو میخوای بین من و داداشم جدایی بندازی.
من مقصرم به نظرتون؟
بر میگردی به بهترین شکل مطمعین باش
پس باید خوشحال باشی با این اخلاقش خداروشکر کن که جدا میشی
جدایی اولش سخته
خداروشکر کن مجبور نیستی ادامه بدی
چن سال دیگه این روزارو فراموش میکنی
اسی برام عجیبه واقعا برام عجیبه که اینقد خودتو دست کم میگیری و اینقد اعتماد بنفست پایینه و هنوز داری به همچین لجنی فکر میکنی
من جای تو بودم صبح که چشمامو باز میکردم فقط هزاربار خداراشکر میکردم که دیگه همچین آشغالی تو زندگیم نیست
اسی شوهرت سم بوده. چه آدم کثیفی بوده. باهاش میموندی مطمعن باش ذهنت و روحت مسموم میکرد
آخه میگم یعنی انقد دوست نداشتنی بودم که چنین آدمی هم منو ول کرد؟
میگم یعنی این دختر جدیده چقدر خوبه که دلشو برده و دیگه سراغی از من نمیگیره.
همهی دخترایی که همراه من عقد کردن، رفتن سر خونه و زندگیشون؛
ولی منو طلاق دادن.
حس بدی به خودم دارم.
امروز عکسامو میدیدم... خودم نسبت به خودم نفرت داشتم.
همیشه بهم میگفت بد قدمی... چشمات شوره!
حس نحسی داشتم دو سال.
چهار ماهه که نیست... دیگه حس نحسی ندارم.
دیگه کسی نیست بهم بگه شوم.
دیگه کسی نیست بهم بگه چهار چشم یا با این چشمات! (چون عینکیام.)
خیلی آدم بدی بود.
شب آخر بهش گفتم خدا نگا به ذاتت میکنه.
اون دنبال عشق و حالشه تو قنبرک بزن ببین کجا رو میگیری
