من با یکی دوستم نامزدم نیس پارتنرمه و باهم خیلی صمیمیم و عاشقانه همو دوست داریم،چند باری همو دیدیم و ازش خیلی مطمئنم ولی یه مشکلی که هست سطح خانوادگی و تحصیلاتمون هم از نظر هم دیگه و هم از نظر خانوادگی بهم نمیخورهم(من تجربی میخونم سال 11 ولی ایشون دیپلم دارن و مغازه دارن و کار خوبی ندارن که پرستیژ اجتماعی داشته باشه)
پدر من رییس یک جایی هست و پدر ایشون بنا ساختمون(:
و با این شرایط مطمئنم خانوادع ها راضی نمیشن چه کنیم
چطوری تمومش کنم و فراموش
به نظر میاد قبل از خانواده ها خودت اونو هم شانت نمیبینی چون میگی پدرش بناس وشغل با کلاسی نداره!
ازاول چرا اینا نمیدونستی باهاش رفتی تو رابطه البته اینایی ک گفتی هیچکدوم باعث نمیشه طرف اگه خوبه از چشمت بیفته مورد داشتیم طرف رفته دختره کارخونه دارو گرفته خیلی ام خوشبختن
اولا که پول حلال در آوردن آسون نیس
و قرار هم نیس همه رئیس و شرکت دار باشن
ولی همین که عرضه کار کردن داره و تنبل نیست خودش خیلیِ
هرچند من با دوستی و.. اصلا موافق نیستم
ولی میگم کات کن
اگه سهم شما باشه بهش میری
اگه پسر دختری رو بخواد همه رو راضی می کنه
خیالت تخت..
میگم از لفظ خیلی عاشقانه پس لطفا استفاده تکن عشق و کار هرکسی نیست تویی که آخر جملت میگی چطوری تمومش کنم فراموشش کنم
تمومش کن
ادم عاشق اینچیزا براش مهم نیست اگه عاشقش بودی یا حداقل دوسش داشتی اینجا میومدی میگفتی چجوری خانوادمو راضی کنم نه اینکه چجوری تمومش کنم
چند روز سرد باش خسته شه یا بهش بگو واضحع که دوسش نداری و بهم نمیخورید
آدم وقتی یکیو دوست داره همه چیزشو دوست داره و کم و کسریاشم میپذیره تو از اول ندیدی شغلش چیه یا خانواده ش چطورن؟ چطور میگی عاشقشم بعد دنبال راه تموم کردن رابطه ای و اونو پایین تر از خودت میبینی؟
