بیشترین مشکلم اینه که من پدر مادرم نوزادی جدا شدن پدرم معتاد عموهام معتاد همه طلاق گرفتن دزد بدنام بیکار بابامم از همه بدتر خواستگارم میدونه تقریبا تحقیق کردن خانوادشم میدونه ولی هربار حتی یه اشاره کوچیک به خانوادم میشه من بهم میریزم
حالا بماند که مورد تعرض جنسی عموم قرار گرفتم سه سال پیش و هنوزم حالم درست نشده
حرفای خانواده خودمم از یه طرف الان تاپیک قبلیمو کپی میکنم توضیح دادم براتون
نمیدونم چرا ولی از قربانی بودن خستم
از این که من به فکر همه عزیزام باشم و کسی به فکر من نباشه
من پدر مادرم تو نوزادی جدا شدن مادرو که نذیدم پدرمم یه ادم بیکار معتاد عموها معتاد همه طلاق گرفتن خونه مادربزرگمن منو خواهر دوقلوی معلولم هم دست مادربزرگ بزرگ شدیم
یهو بین حرفا کاملا بی منظور عمم گفت شما بچه بودین هیچ کس سمت شما نمیرفت همه بدشون میومد چون پدر مادرتونم ولتون کرده بود فقط مامانجون تو اتاق جدا بزرگتون کرد حتی باباجون میگفت مرگ موش بدین من بذارم دهنشون بمیرن اینا باباشونم بالاسرشون نمیشه چه اینده ای میخوان داشته باشن
میدونم شرایط همیشه براشون سخت بوده
دیگه الان ۲۴ سال گذشته
شغل خودمو دارم جایگاه خوبی رسیدم
ولی خب همیشه بخاطر پدرم و خانوادم سرافکنده هستم
هیچ وقت یادم نمیره چه روزایی گذشته
هفتم تیزهوشان قبول شدم مدیر مدرسمون هزینه هامو داد نمیفرستادنم
با رتبه ۴۱۷ کنکور مجبورم کردن برم فرهنگیان سال ۹۸ شهر دور دانشجو بودم گوشی دستم نمیدادن با گوشی دوستام زنگ میزدم وقتی دلم تنگ میشد
بعدش با اولین حقوقم گرفتم
چی بگم بعد فوت بابابزرگم تعرض جنسی عموم شروع شد
زندونی شدم تو انباری با این که عمه و مامانبزرگم میدونن عموم تو خونه میگرده من درها باید قفل باشن تا در امون باشم
راه نجات نیست خیلی راه هارو رفتم
الانم که خواستگارم خوبه همه جوره ولی راجب خانوادم میپرسه حالم بد میشه
میدونن
ولی بنظرم انقدر اوضاع رو افتضاح تصور نمیکنن
هیچی درست نمیشه تا وقتی خانوادم همینه
تا کی خودمو با خوندن لیسانس دوم و ارشد و تدریس تا ۹ شب
سرگرم کنم
ببخشید که طولانیه
خود روانشناس ها بلدن سر حرف رو باز کنن.. شما برو.. اونقدر سوال پیچ میکنن تا ته و توی ماجرا رو در بیارن.. و بعد راهنمایی کنن
گاهی به سرم میزنه انتقالی بگیرم و بذارم همه رو برم ولی میدونم این معتادا ولم نمیکنن چطور که الان بخاطر پول هرکاری میکنن
هرجایی هم برم میدونم راحت نمیذارنم مخصوصا پدرم
خدا لعنت کنه عموت رو.. به زمین گرم بخوره، چطور با ناموس خودش...
ستاره عزیزم، حتما یه روانشناس خوب که تجربه ی زیاد داشته باشه و کارش خوب باشه رو پیدا کن و برو پیشش و همه چیز رو دقیق براش توضیح بده و سفره ی دلت رو براش باز کن
مخصوصا روان شناس هایی که بر مبنای طرحواره درمانی، روند تراپی رو پیش می برن؛ اگه روانشناس خوبی باشه، حتما میتونه کمکت کنه و آروم تر میشی و تصمیم درست رو میگیری
همه چیز رو تنهایی به دوش نکش؛ گاهی ما آدما نیاز داریم که یه نفر باشه که بدون قضاوت کردن و موضع گیری، داستان ما رو بشنوه و چه بهتر که اون شخص، روانشناس باشه که تخصص و دانش لازم رو داشته باشه؛
البته خیلی تحقیق کن؛ چون روانشناس الان خیلی زیاده؛ ولی خوبش کمه؛ همونقدر که روانشناس خوب، کمک کننده هست، اگه بد باشه، ضربه میزنه؛
عزیزم، تو دختر قوی ای هستی و تا الان دووم آوردی؛ پس به توانایی هات ایمان داشته باش و به خودت خیلی افتخار کن و حتما کمک بگیر
تو لایق خوشبختی هستی ستاره عزیزم💜
تو شرایطت رو به خواستگار بگو. ازدواج کردی اگه خانواده مخی داری باهاشون رفت و امد نکن. میتونی بعد ازدواج شماره تلفن عوض کنی بری شهر دیگه زندگی کنی. اگر کسی واقعا دوستت داشته باشه عاشقت باشه خانواده براش مهم نخواهد بود. بخاطر تو جلو خانواده خودش وامیسته
حتما برو هم بخاطر تعرضی که بهت شده و اضطراب پیدا کردی
هم برای درمان طرحواره های کودکیت که احساس رهاشدگی داری
عزیزم حتما به روانشناس مراجعه کن خودشون خیلی کار رو برات راحت می کنند
من یه روانشناس می شناسم که می تونید باهاش تلفنی هم وقت مشاوره بگیرید خیلی عالی هستند
دکتر ندا مجلسی
فکر کنم مطبشون توی شریعتی بود مطمین نیستم
