وقتی مشکل معیشت داشته باشی .
وقتی اجاره خونه ت عقب بیوفته .
وقتی سر سال بشه و پول نداشته باشی رو پول پیش خونه ت بذاری.
وقتی بقای تو به خطر بیفته.
وقتی نتونی برای بهتر شدنه شرایطت یه سری کارها رو به خاطر محدودیت های طرف مقابل انجام بدی .
عملا عشق به هیچ دردت نمیخوره و عشق و عاشقی از سرت میره .
اونایی هم که وقتی یه نفر به خاطر شرایط مالیه بد طلاق میگیرن طرف رو قضاوت میکنن و میگن پس تو عاشقش نبودی ، عاشقه مادیات بودی.
خودشون از همون مرفه های بی دردن که درکی از بدبختی ندارن
موافقم
موافقم
عاشق پر تلاش هم هست
اصلا زندگی مال پولداراس
عاشق بودن کاری به پول نداره
اما
اما
پول مرده رو هم زنده میکنه
پول خدای روی زمینه
حق
ازدواج
بچه دار شدن
حتی شغل
چون الان خیلی از شغلای خوب که با رشوه و پارتی به دست میان .
خیلی از شغلای خوب دیگع هم نیاز به سرمایه داره .
کسی هم که بخواد تلاش کنه دکتر شه و ... باید از یه رفاه نسبی برخوردار باشه وگرنه کسی که به نون شبش محتاجه از استرس چه جوری میتونه اصلا مغزش کار کنه و درس بخونه
اینو قبول دارم
ممکنه یه نفر بخواد طلاق بگیره و جدا شه ولی همچنان عاشق طرف باشه و تا اخر عمرش هم ازدواج نکنه .
اما به خاطر اوضاع مالی زندگی تو یه تخت تو خوابگاه و اجاره ی تخت دادن براش راحت تر از اجاره ی یه خونه ی هفتاد متری دادن باشه
متاسفانه پول یعنی خوراک پوشاک مسکن همه ی نیاز های انسان .و ایرانی ها کارگر و کارمند ارزون و بی ارزشن تو این مملکت
اما در گذشته میشد یه تیکه زمین خدا رو برداشت دورش رو سنگ و بلوک چید و خونه ساخت و با چند ماه کار کردن هم ساخته میشد ، نه اینکه سی سال با حقوق ماهانه ده دوازده تومن کار کنی تا بتونی یه سر پناه دو میلیاردی بخری.
درخت میکاشتن و از میوه هاش راحت استفاده میکردن نه اینکه یه کارگر روزمزد ۸ ساعت بیل بزنه تا بتونه دو کیلو توت فرنگی سیصد هزار تومنی بخره
