منم هیچ وقت تکیه گاهم نبوده .همیشه روبه روم بود و کنارم نبود....الان یه سال احساس. میکنم بهتر از قبل شده
با خودش هیچ مشکلی ندارم اما اگر با کسی بحث کنم همیشه آدم بده من بودم ...همیشه تقصیر من بوده ..دیگه رهاش کردم
مثلا من برای این این حس رو دارم ک ایشون دائم از خانواده من انتظار داره دائم منتظره یکی بهش ی گونی پول بده از این چاهی ک مادرش برامون درست کرده دربیاد اصلا اومده منو گرفته ک کمک مالی بشه یابو برشت داشته ک ی بابایی پیدا کنه ساپورتش کنه حالام ک به کاهدون زده روزگار منو سیاه کرده با زبون نیش دارش
یعنی چی چرا متوجه نمیشم؟
پرت نکنه ته چاه تکیه گاه بودنش پیش کش
منم نمیتونم تکیه کنم .. تازه چیزیم اگر بهش بگم بیس چاری میکوبه تو سرم و از حرف زدن پشیمونم میکنه ...
به هیچ وجه هیچ جا روش حساب نمیکنم💔
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
25 ثانیه پیش
25 ثانیه پیش
25 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
