سلام ،میخوام با من صحبت کنید خیلی دلم گرفته حس میکنم قربانی شدم...
اول از خودم بگم..
من استعداد زیادی در ورزش دارم و شعر و داستان نویسی و تخیل قوی دارم،اما هیچ وقت بهم بال و پر ندادن هیچ وقت تشویقم نکردن دبیرستان درسم خیلی خوب بود همیشه معدل بالا بودم اما اصلا پول برای کلاس زبان ،کلاس کنکور درسی که شاید کمی نیاز به کلاس تست بیشتر باشه ندادن بهم یعنی واقعا حس میکنم خیلی حروم شدم با اولین کنکوری که دادم پرستاری قبول شدم و بعد هم با یک ماه خوندن توی طرحم ارشد قبول شدم با رتبه دو رقمی تو بهترین دانشگاه اما حیف صد حیف ،توی شطرنج خیلی قوی بودم اما پدرم اجازه نداد ادامه بدم خیلی دوسش داشتم،بدمينتون میرفتم اما بازهم بخاطر خیلی مسائل نشد ادامه بدم شنا،والیبال،بسکتبال همه را رفتم اما...چی بگم دلم خیلی گرفته خیلی...الان ۳۳سالمه وقتی میبینم بچه ها میرن کلاسهایی که من عاشقشان بودم و ادامه میدن خیلی دلم میسوزه راستش من میتونستم خیلی بهتر از این بشم
