بیایید صادق باشیم! یه لحظه به یه سال گذشته فکر کنید، نه به سختی امتحانات. آیا واقعا تلاش کردین؟ شب و روز ده ساعت خوندین؟ از خوشی هاتون زدین؟ تو گریه و عصبانیت خوندین؟ آیا صبح ها از شش پنج پاشدین برای خوندن؟
ذهن شما الان تو شرایط سختی قرار داره و میخواد از این سختی فرار کنه. میخواد یه امید پیدا کنه و درست تو همون لحظه کلمه پشت کنکور تو ذهن داره میشه.
دهنتون با این کلمه داره بدن شما رو گول میزنه، حتی خودشو گول میزنه. میگه نخون، وقت هست، تهش پشت میمونی، بهت میگه فرق بین ۱۵-۱۱ چیه پس کلا شل کن. داره بهت راهکار تنبلی رو میده و چون تو میفهمی هنوز یک سال دیگه هم وقت داری صد در صد تلاشت رو نمیکنی و بوووووم! همه چیز خراب میشه.
جالبه بدونید امثال شما، ۹۹ درصدش برای سال بعد هم نمیخونند. کمال گرا میشن و یه سال بعد تو همین سایت تاپیک میزنند: من کمال گرام امتحانت سخته پس نتونستم. بعد هم عالم و آدم رو مقصر میدونند جز خودشون!
پس فقط به شرطی به پشت بودن فکر کنید که الان سنگ تموم خودتونو میذارید. که ذکر و فکرتون موقع ناهار خوردن هم درس باشه. که صبح پا میشید و تا ۱-۲ شب میخونید. فقط امثال این آدما میتونند پشت بمونند و یه کنکور خوب داشته باشن