سرباز بودن که دست خودش نیست . اون اخلاقا رو هم اگر رابطه جدی باشه و بخوان پای هم بمونن شاید بشه به مرور تعدیل کرد و روش کار کرد ولی رفیق بازی ابدا برام قابل تحمل نیست در کل از نوجوونیم هیچ وقت عادت نداشتم ذهن و روحمو برای روابط واهی و الکی بذارم و الان در ۳۵ سالگی به شدت از عملکردم راضیم برای شوهرم و انتخاب زندگیم شاید از یه چیزایی بگذرم یا تلاش کنم درستش،کنم یا بهترش کنم ولی برای یه ادمی که هیچ نقشی تو زندگیم نداره و مهمون امروز فرداست اصلا . عزت نفسم خیلی عزیز تر از این حرفاست
اگر دوست داشتید لطفا برای شادی روح مامانم یک صلوات بفرستید 💚