مشاعره

مثل‌ گیسوی تو در باد به هم ریخته ام

بی تو من باز به دامان غم آویخته ام

گرچه رفتی، دل من تا به ابد خانه ی توست

لحظه ها را همه با عطر تو آمیخته ام

از ازل طالع من دم زدن از عشق تو بود

با همین قلب حزین شعر تر ‌انگیخته ام

همچو دیوانه که افتاده به ماهش نظرش

از همان لحظه ی دیدار تو من شیفته ام

اشک چشمان تو شد باعث ویران شدنم

ارگ بم بودم و بعد از تو فرو ریخته ام

جز تو ای عشق نفهمیده کسی حال مرا

مثل‌ گیسوی تو در باد به هم ریخته ام :)

تو همانی که مرا زود رها خواهی کرد

لحظه ی مرگ مرا زود به پا خواهی کرد 

من همانم که فقط شاعر و شیدای تو شد

تو همانی که به من چون و چرا خواهی کرد 

بند بر مو شدن رابطه تقصیر تو بود

بستگی داشت وفا یا که جفا خواهی کرد

عاشقت بودم و افسوس نمیدانستم

راهمان را چه غم انگیز جدا خواهی کرد 

عاقبت از غم هجران تو من میمیرم 

بعد من با همه ی شهر وفا خواهی کرد 

باورت کردم و ای کاش که می دانستم

تو همانی که مرا زود رها خواهی کرد