وقتی شاعرا بد با هم دعواشون میشه

وقتی شاعرا بد با هم دعواشون میشه...

سیمین بهبهانی میگه که

من اگر کافر و بی دین و خرابم؛ به تو چه؟؟

من اگر مست می و شرب و شرابم ؛ به توچه؟؟

تو اگر مستعد نوحه و آهی٬ چه به من؟؟

من اگر عاشق سنتور و ربابم ؛ به تو چه؟؟

تو اگر لایق الطاف خدایی٬ خوش باش.

من اگر مستحق خشم و عتابم ؛به تو چه؟؟

تو اگر طالب حوری بهشتی٬ خب باش!

من اگر طالب معشوق شبابم ؛ به تو چه؟؟

میثم صفر پور میاد میگه

کفر و بی دینی ات ای یار , به ما مربوط است

بشنو این پند گهربار , به ما مربوط است

من اگر لایق الطاف خدایم , به تو چه؟

تو کنی جامعه بیمار , به ما مربوط است

گر نبندیم، برِ پوزه او قلاده

میدرد همچو سگ هار , به ما مربوط است

دین من داده اجازه که دخالت بکنم

تا نبینم زتو آزار , به ما مربوط است

امر معروف کنم , نهی زمنکر بپذیر

تا ابد , ترمز اشرار , به ما مربوط است

صادق میاد ب میثم صفر پور میگه

بشنو این شعر، صفرپور ،به تو مربوط است

لحن تند و کمی ناجور، به تو مربوط است

کفر و بی دینیِ سیمین و من و آن، چه به تو؟

شهوتِ زاهدِ مغرور، به تو مربوط است

مستی و عیش و کمی باده تو را حاجت نیست

کِیف با منقل و بافور ، به تو مربوط است

تو اگر لایق الطاف خدایی ،خوش باش

باغ و فاحِشکده ی حور،به تو مربوط است

چهارده قرن شده کشتیِ این جامعه غرق

قایقِ صید و پُر از تور، به تو مربوط است

دین تو داده اجازه که دخالت بکنی؟؟؟

دخل در مقبره و گور، به تو مربوط است

امرِ معروفِ،تو از جاهلی و نادانیست

رسمِ اعراب شَل و کور ، به تو مربوط است