یه گیاهی هست به اسم بومادران ، قدیم الایام که خانمای روستایی میرفتن سر زمین و نی نی هم داشتن ، گیاهی رو میذاشتن زیر بغلشون بوی آغوششون میوفتاده روی اون گیاه و اونو میذاشتن بالای سر نی نی شون و تا شعاع یک متری بوی اون مادر از اون گیاه میومده و نی نی فکر میکرده مادرش پیششه و گریه نمیکرده ، اینجوری شده که اسمشو گذاشتن بو مادران
آنکس که در قفس زاده شده ، پرواز را یک بیماری میپندارد
اینجا نی نی سایته، اینجا بعضیا خرج روزانه شون، درامد ماهیانه خیلیامونه. اینجا حرف از بی عدالتی و ظلم علیه زنانه. اینجا نظرکرده زیاد داریم، اونایی که موکل دارن، حس ششم دارن، اونایی که خواب زیاد میبینن ولی نمیگن شب قبلش شام چی خوردن. اینجا نی نی سایته، جایی که از تنهایی بهش پناه میبریم، با هم حرف میزنیم، جر و بحث میکنیم، خیلیا اینجا زندگی میکنن، هویت دارن، دوستاشون اینجان. همه نوع ادمی هم اینجاست، کنکوری و غیر کنکوری و مجرد و متاهل و باردار و زائو و در شرف طلاق و طلاق گرفته و فیک و اصل و اصیل و فقیر و غنی. 🫂 ولی با هم مهربون باشیم ، چون شاید در دنیای واقعی، همه مان به همان چند کلمه ارامبخش نیاز داشته باشیم... الا بذکر الله تطمئن القلوب