الان یه آشنا نزدیکم 25سالشه
مدام داره درس میخونه
البته هنر دیگم نداره
بعد از رشتش 1هزاری هم درآمد نداره
تواین سن به مادر مریضش میگه پول بزن
بعد خانوم بره کافه و فلان
بنظرتون زشت نیست؟
تازه مدام به مادره میگه من از تو فراریم
روزی بالای 10بار زنگ میزنه به مادره
وقتی میگم نزدیک یعنی خیلی نزدیک
خب دخلش به تو چیه
باید سر کار بره
رشته اش چیه؟
مسیر موفقیت و زندگی آدما باهم متفاوته
منطورت اینه کنارش،کار پاره وقت چرا نمیکنه؟
مسأله الان درس خوندنه یا کافه رفتن؟ ما که کافه نمیریم
نکنه خودتی؟
حالا دختره میگیم عیب نداره
شاید بالاخره یه روز رفت سر کار
من الان چند تا نمونه پنجاه ساله برات تو فامیلمون مثال بزنم اویزون پدر مادرن پسرا
تازه پشتوانه مالی انچنانی هم ندارن که بگی منتظر ارث و میراثن
اونو کاری نداشته باش از خودت بگو
درس و هنر
کتاب خوندن
معاشرت و...
همه کارهایی که توی زندگی انجام میدیم باید در راستای بهره بردن باشه
وقتی نتونیم باهاش زندگی رو اداره و تامین کنیم فایده ای نداره
خب وقتی مامانش راضیه
شما چرا ناراحتی گلم
درس خوندن بهتر از بیکاریه والا
شاید رشتش دیربازده هست
درمورد مادرشم نمیتونم قضاوت کنم شاید واقعا حقشه
درضمن اگه برای پول روزی بالای ده بار رنگ میزنه به مادرش برای خانوادش بیشتر متاسفم عزیزم چون تاوقتی که وارد بازارکار بشه مبلغ ماهیانه باید بریزن به کارتش نه اینکه تو مثل بچه ها مجبور شه ده بار زنگ بزنه
رشتش چیه؟
