این اولین باره که درباره همچین چیزی حرف میزنم چون اصلا انگار حس میکنم تحقیر میشم
من و نامزدم یه سالی باهم بودیم بعد واقعن از اولشم هدف ازدواج بود به لحاظ ظاهری و خانوادگی و اینا من خب بهترم به لحاظ مالی هم خانوادش چندان بهتر از من نیستن ولی خب خودش چون دوتا شغل داره که یکیش مال خودشه خب خیلی از من و خانوادم بهتره بعد من تا همین یه مدت پیش راستش هیچی ازش قبول نمیکردم یعنی همش اینطوری بودم که من خودم پول دارم چیزی هم نمیذاشتم واسم بخره یعنی همش میخواستم غرورم حفظ بشه که بدونه من خودمو ازش پایین تر نمیدونم ولی حالا واقعا خیلی چیزا رو اصلا به روش نمیاره خب دیگه نامزدیم یه کارایی یا حداقل هدیه هایی باید واسم بگیره حالا اگه شرایطش خوب نبود خب درک میکردم ولی وقتی داره از یه طرفم خودم اینطوری عادتش دادم
