سلام امیدوارم حال دلتون خوب باشه🌸
میخوام بهم کمک کنین چون واقعا خودمو گم کردم ونمیدونم چیکار کنم من از ۳ سال پیش عاشق شدم عشق در یک نگاه وقتی بود که حتی خودمم دوس نداشتم ولی وقتی که شروع کردم به دوست داشتن اون دیگه کم کم کردم شروع کردم به دوست داشتن خودمم چون دیدم قلبم اونقدر بزرگه میتونه اینقدر بی قید شرط با وجود اینکه حتی عشقم یک طرفه هست بازم دوست داشته ولی عشق غیر ممکن بود از هر لحاظ هم به اندازه کافی نا ممکن بود و هم که اونم توی رابطه بود و من مدتی دیگه خواستم دوری کنم ولی بعد دیدم جدا شده و باز رفتم اون محیط ولی بعد مدتی دیدم باز وارد رابطه شده ولی من قبل اون کسی اون باهاش رابطه بود دوسش داشتم دیکه اینبار نرفتم ولی دیدم چقدر اون طرف مقابل رو دوس دارم و منم براش آرزوی خوشبختی کردم واونو بدون هیچ توقع و انتظار به دوس داشتنم ادامه دادم اولش فکر دیگه اذیت نمیشم ولی روز به روز از خودم دور تر شدم به یه ذهن خسته و روح خسته تبدیل شدم عزت نفسم اومد پایین هر چقدر تلاش کردم کافی نشد و با اونم به صورت غیر مستقیم اگه توهم نبوده ارتباط برقرار میکردیم ولی الان دیگه اونم از بین رفته و من دارم زجر میکشم به کوچکترین توجهی که از اون بهم میرسید دل خوش کرده بودم و عادت کرده بودم ولی الان دیگه اونم نیس و من میخوام دیگه نرم ولی میخوام بهش یه پیام اعتراف و خدافظ بفرستم و برای همیشه فراموشش کنم سیمکارتم و پیجم هم رو پاک کنم وخودمو التیام ببخشم چون خیلی خیلی قلبم داره زجر میکشه ۴ ساله فقط رنج میکشم ولی نمیتونمم رهاش کنم با وجود اینکه هیچ حرکت عاشقانه ای ندیدم ازش و فقط من قدم برداشتم با وجود اینکه حتی دستشم نگرفتم ولی بازم از دور اونقدر عمیق دوسش داشتم میشه راهنماییم کنید میخوام بعدا پشیمون نشم که چرا بدون خدافظی رفتم میدونم از اون هیچ جوابی نمیگیرم هیچ انتظاری هم ندارم ازش ولی اینطوری راحت میتونم خودمو از این عذاب ۴ ساله نجات بدم میشه بگین چطور پیامی مناسبه و یکمی نصحیتم کنین انگار که دارین به دوست صمیمیتون یا خواهرتون کمک میکنین چون واقعا خیلی تنهام از بچگی تو یه محیط پر تنش پرخاش و بی محبت بزرگ شدم که فقط تحقیر شدم هیچوقت نتونستم دوست داشته بشم حتی نمیدونم چطور حسیه :)
