تجربه های عجیب که دیگران باور نکردن

من یه شب خودم و مادرم و خواهد کوچیکم یه جایی از اسمون که باز شده بود و توش اتیش میگرفت رو دیدیم اگر خودم تنها بودم شاید میگفتم باورشون نمیشد و اینکه مورد دوم ۲ روز از زندیمو بدون اینکه بفهمم گذروندم یعنی شنبه خوابیدم و دو شنبه بیدار شدم بهم گفتن ک تو باهامونمیگفتی میخندیدی مهمون اومد اما من هیچ چیز یادم نبود وقتی گفتم امروز دوشنبه اس از ترس مردم 

خب بدون اینکه شوهرت بفهمه نمیشه به مامانش یا یایاش یواشکی بگی... یا اگه خواهر شوهر داری بهش بگو نذاره کسی بفهمه ولی تنهایی با داداشش حرف بزنه بترسونتش ....

اینجوری که خیلی بده تا کی میخوای با ترس زندگی کنی،، بعدها هم شوهرت بفهمه بدتر میگه چرا مخفی کردی... حداقل خطتت رو عوض کن شمارش رو هم بلاک کن

💙💙

۱۵ سال پیش آنقدر از خدا ناراحت بودم که همش حرف های بد به خدا میزدم یک روز داشتم با موتور از یک خیابون فرعی رد میشدم خیابون خالی بود کسی نبود به جز من یک دفعه از بالا پشت بوم یک خونه آنقدر شیشه جلوم پرت شد که خیابون بسته شد یعنی موتور یا ماشین رد نمیشد من هم ترمز گرفتم نمیدونم چی پرتشون کرد چون غیر ممکن بود کار کسی باشه چون شیشه ها اندازه یک وانت بود

عزیزدلم میگم که اصلا خانوادش فرهنگ پذیرش این اتفاق ندارن و بشدددددت مذهبی هستن مطمئنم اگ چیزی بگم فقط خودم متهم میشم خیلی مشاوره رفتم مشاوره م تاکید داشت ک باید بگم اما وقتی شرایط فرهنگ خانواده شوهرمو میبینم مصمم تر میشم ک چیزی نگم

من از فاصله ۱۰ متری دیدمش برا همینم مطمئنم دختر خاله تم درست دیده و آدمای فضای وسفینه، فضای وجودداره 

عزیزدلم برای اون دوستمونم توضیح دادم شرایط فرهنگی خانواده همسرم اصلا طوری نیست ک بتونن این مسایل هضم کنن همه چیزو سپردم دست خدا نزدیک پنج ساله ک روز و شبم با ترس گذشته خدا خودش می‌دونه که من آدم سبک سری نیستم نمیدونم چرا این بیمار منو ول نمیکنه

خطمو عوض کردم اما خب به واسطه مادرشوهرم یا خواهر شوهرم باز پیدا می‌کنه شمارمو نمیتونم که ندم به اونا شمارمو من سپردم دست خدا عزیزم خدا خودش می‌دونه من بی گناهم برام دعا کن عزیزم بتونیم خونمون عوض کنیم

چه شکلی بود ؟

کجا دیدی ؟

 ۱۰ متری که دیگه خیلی نزدیکه مگه ممکنه ؟

مرسی عزیزم❤❤

شب بود روی پشت بوم خونه مون تنها بودم بازی می‌کردم همیشه اونجا یه جورایی پاتوقم بود و مثل حیاط بود برام‌حدود ۱۳سالم بود 

یه لحظه نگاه کردم دیدم روی زمین چند تا نوری رنگی گرد افتاده سریع بالای سرمو نگاه کردم دیدم چیزی نیس اما اون نورایی رنگی از آسمون افتاده روی زمین همینجوری هاج واج بودم ک خدایا این نورا از کجا امده اینجا ک چیزی نیس  یه لحظه سرمو بالا کردم دیدم یه جسم گرد بزرگ ک نورایی عجیبی داره  دقیقا مثل پشقاب پرنده، یا همون سفینه بالای سرمه فاصله ش تا من ده متر بود اولش خشکم زد انگار یه صدای عجیبی هم تو گوشم میپیچید فقط نگاهم ب اسمون بود و اون جسم بود و بی حرکت بودم اما یهو یه ترس وحشتناک تمام وجودمو گرفت  جیغ زدمممم و دویدم سمت دربالکن ورفتم تو یک دقیقه بعد از پشت شیشه نگاه کردم دیدم نیست اما نوراش همچنان رو زمینه رفتم ک ب بقیه بگم بعد ک برگشتم دیگه هیچی نبود همه چی عادی شده بود