تونستید بپذیرید و به حالت عادی برگردید 😥
من تا الان عضو درجه یک خانواده مثل پدرمادر یا خواهر برادر و همسر و فرزند از دست ندادم ولی مادربزرگ و پدربزرگامو از دست دادم . خیلی غصه خوردم ولی از وقتی مادربزرگم رفته و از وقتی به این فکر میکنم که مامان بابام الان حدود ۵۵ سالشونه و شاید بیست سی سال دیگه نباشن .
دلم میخواد از غصه بمیرم 😭 من بدون اونا نمیتونم زندگی کنم ، ارزو میکنم خودم قبل از مامان بابام بمیرم .
اونایی که از دستشون دادید چه جوری تونستید تحمل کنید 😭
نه نشد نمیشه هی میگن عادی شده بعد باز بهم میریزم
بعد مادرم زندگی زندگی نشد
آره عزیزم عادی زندگی میکنم
چون قبول کردم ک مرگ عاقبت همه اس و زنده باید تجربه کنه و ادامه بده چون فرصتش چشم بر هم زدنی تموم میشه
ده سالم بود پدرم فوت شد نبودش تو زندگیم خیلی سخته خیلی جاها بهش نیاز داشتم باشه اما نبود پشتم خالی بود
خاصیت مرگ همینه فراموشی اولش سخته اما پس از گذرندون دوره سوگواری تنها دلتنگی میمونه و بس لحظه ای که اتفاق میافته انگار یه گیجی میاد سراغ آدم اصلا نمیفهمی چه شده چرا شده چرا من اما میگذره سخته تلخه اما باید قبولش کنی باهاش نجنگی چون قراره همه این راه و بریم و به هم بپیوندیم
به نظرم رفتن مادرا واقعا دردناکتره انگار دنیا از هم میپاشه انگار زیر پات خالی میشه
۱۵ ماه مادرمو ازدست دادم هروز میگم کی نوبت من میشه
آرزوم مردنه
منم مادربزرگمو به خاطر کرونا از دست دادم،،الانم هنوز داغش برامون سرد نشده..و گاهی اوقات فکر میکنم همین الان درو باز میکنه و میاد تو...و همیشه دعا میکنم خدا نیاره روزی رو که من داغ پدر و مادر ببینم..خیلی خیلی سخته
چه قدر خوب که تونستی قبول کنی
من حتی پیر شدن هم نمیتونم قبول کنم
هر سال تولدم به جای خوشحالی ناراحتم چون فکر میکنم یک سال از عمرم گذشت و یک سال به مرگ نزدیک تر شدم 😥
دقیقا درسته عاقبته همه س .
ادمایی که ایمان و یقین دارن خیلی بهتر زندگی میکنن ولی ادم شکاکی مثل من مرگ براش به شدت رازآلوده چون به هیچ دینی ایمان ندارم و مطمئن نیستم واقعی باشه یا دروغ .
ولی امیدوارم دنیای بعد از مرگی وجود داشته باشه و روح آدما باقی بمونه اینجوری بهتر میشه پذیرفت ،
ولی اینکه فکر کنی عزیزت که مرد برای همیشه نابود شد و خودتم قراره تموم بشی واقعا دردناکه
ایشالا که بمیرن بلکه یه زندگی عادی داشته باشگ
