بنظرتون زندگی یک زن مجرد حدود ۳۰ ساله و دختر ۷ و ۸ ساله اش چه شکلیه؟
هیچ کسیم تو دنیا ندارن
مادر هم تو خونه انلاین کار میکنه خرج زندگیو درمیاره
بنظرتون چه سختیا و خطراتی تهدیدشون میکنه؟
چه مشکلاتی در اینده ممکنه پیش بیاد براشون ؟
اینم بگم فکر کنید قصد ازدواج نداره و میخواد کلا مجرد بمونه خانم
بنظر من ک خود خوده بهشته
خیلی سخته خیلی سعی کن زندگیتو بسازی جدا نشین
اگر محیط زندگی امن و سالم باشه، حله
میگذره دیگه هر مدل زندگی سختیاشو داره
ببین سختیایی داره قطعا
اون دختر اولا یه کمبودایی میگیره
بعد خود خانم یه وقتایی خیلی خسته میشه نمیتونه کم میاره
یه وقتایی نیاز داره یکی برای حامی بودن کنارش باشه نگین نه چون کلا تو همه خانما این حس میاد سراغشون میشه کنترل کرد ها ولی ی وقتایی دیگه زیادی میشه
بعد درکل میدونی سخته ک هم مرد باشی هم زن باشی
خوب میشه
کی حوصله مردارو داره
سختی داره ولی از خیلی مسائل راحتی مثل شوهر و کل خاندانش ولی خب بچه مسولیت داره باید ۴ چشمی مواظبش باشی
و خیلیا ممکنه مزاحم زندگیت بشن
باید خیلی قوی باشی
خرج خودشو دربیاره فرقی نداره تنهاس یا نه
سخت ولی شدنی
خیلی سعی میکنم جدا نشم
ولی فشار روی اعصاب و روانم اونقدر زیاده که دیگه دارم به حمله عصبی و دیوونه شدن میرسم...
نمیتونم نسبت به شوهرم وقتی زیر یک سقفیم بی تفاوت باشم
اینقدر تو خودم ریختم و تحمل کردم شدم انبار باروت
بچم گناه داره . چون روان من عصبی و در فشار باشه
مطمنن سر اونم خالی میکنم ! هرچقدرم بگم نه ! دروغه
کسی که عصبیه . حرصیه . تو فشاره
هرچی هم جلو خودشو بگیره . بازم رو بچه اش اثر میزاره
بچم که از این زندگی خیر ندید
فقط داد و هوار شنید
جدا بشم شاید فرجی شد
حداقل دیگه داد و هوار نشنوه
حداقل ارامش داشته باشه
تو خونه شوهرمم حامی ندارم...
دارم با خوده خوده یک .... زندگی میکنم
من دارم مثل اسپند رو اتیش میسوزم تا زندگیمو حفظ کنم
اون به هیچ جاش نیست
اونقدر سوختم و ساختم که الان دیگه بازم بخوام بمونم و بسوزم
باید تیمارستان بستریم کنن
روانم کلا بهم ریخته و تا مرز دیوونگی فاصله ای ندارم !!!
