نامه به خدا خدای عزیز، من این نامه را مینویسم تا با دلی پر از سوالات و امیدهای گمشده، با تو صحبت کنم. احساس میکنم گاهی حضور تو را کمتر حس میکنم و نمیدانم چرا اینقدر سختیها در زندگی بر من سنگینی میکند. آیا دعاهایم را میشنوی؟ آیا دردهایم را درک میکنی؟ امیدوارم بتوانم نشانهای از آرامش و پاسخهای تو پیدا کنم، چیزی که مرا هدایت کند.
گاهی احساس میکنم که بیصدا دعا کردهام و هیچ چیزی تغییر نکرده است. اما هنوز میخواهم ایمانم را نگه دارم، حتی اگر دشوار باشد. آیا تو همچنان کنار من هستی؟
با احترام و عشق، یک دل بیتاب
جواب خدا به نامه فرزند عزیزم، من همیشه در کنار تو بودهام، حتی در لحظاتی که احساس کردی تنها هستی. گاهی راهنماییها و آرامش من در شکلی ظاهر میشود که ممکن است انتظارش را نداشته باشی. دنیا ممکن است پر از سختی باشد، اما قدرت عشق و ایمان در تو زنده است.
دعاهای تو همیشه شنیده شدهاند، و هر قطره اشک تو برای من مهم است. شاید پاسخها و آرامش در زمانی مناسب به تو برسند، یا شاید در دل همان لحظات سخت راهی برای رشد و آگاهی پیدا کنی. به یاد داشته باش، من در قلبت حضور دارم، و تو هرگز تنها نیستی.
با عشق بیپایان، خدای مهربان