نمیدونم نظریه ام در چه حد میتونه درست باشه، اما هیچوقت مقابل ظلم و بدی که بهت میشه سکوت نکن.
همیشه میگن جواب ابلهان خاموشیست اما خیلی جاها من اینو دیگه قبول ندارم. وقتی ساکت میشی، خودت اذیت میکشی، خودت ناراحت میشی، دل خودت پر میشه، از زندگی عقب میفتی و مدام خودخواری میکنی و حتی ممکنه این وسط خودتو مقصر هم بدونی..
عزیزا، کسایی که بهت بدی کردن به زندگی روزمشون ادامه میدن، نه قراره خدا اونارو زمین بزنه، نه قراره دنیا به کامشون تلخ بشه.. نه که بگم کارما وجود نداره اتفاقا وجود داره! اما ممکنه خیلی سال بعد اتفاق بیفته زمانی که حتی اون موضوع برات اهمیتی نداره، شاید بدی که یه آدم بهت کرده تو سن کمت مثلا ۱۷ سالگیت بوده باشه و تورو کلی افسرده کرده باشه و از زندگی عقب انداخته باشه اما اون آدم سزای اون کار رو تو ۴۰ سالگیش ببینه!
هر چی هست سکوت نکنید، همونجا جوابشونو بدین، حرف دلتونو بزنید..شده جیغ و داد کنید تا حق خودتونو بگیرید. نذارید مظلوم ساکت واقع بشه و ظالم خوشحال.
