مشکل من به عنوان یک بچه طلاق

نه اصلا تو اسمم سین ندارم

چشم

و زمانی که ابلاغیه اومد من تازه فهمیدم که شکایت کردن

و به خاطر منافع خودش همه رو کشید پای دادگاه

این پسر همون دایی ام هست که گفتم خیلی وقت پیش فوت شده

ما مهرماه رفتیم دادگاه و گفت برای فروش همه باید به توافق برسید

که بابام هم پاشو گذاشت تو یه کفش که من سهم دخترم رو نمیفروشم

و خب پرونده ما هم همینجوری معلق بود الان همون پسر آییم با خاطر زمین همه خانواده رو به جون هم انداخته و اصلا یه داستانی درست‌ کرده و منم ناخواسته قاطی این ماجرا شدم

بعد این ماجرا ها ارتباط من با خانواده مادریم زیاد میشه البته خیری نمیتونم ببینمشون چون همشون قم نیستن و هر کدومشون رو یه طرف ایران زندگی میکنن و دیر به دیر دور هم جمع میشن

ارتباط من به صورت تلفنی باهاشون زیاد شد ولی هنوزم یا حس های عجیب و غریبی دارم و در این حد میدونم که من اون خانواده رو قبول کردم ولی نمیدونم که آیا اونا هم همین حس رو نسبت به من دارن یا واقعا میخوان مثل قبل هیچ نشون و حرف و اسمی از من نباشه 

و..

من به مناسبت های مختلف بهشون زنگ میزدم و روز پدر و مادر دایی هام و خاله ام زنگ زدم و تبریک گفتم یکیشون به خاطر کدورتی که با مامانم داشته خیلی از من خوشش نمیاد اما همون داییم که اون روز بغلم کرد همیشه به من میگه تو جرئی از مایی

تا اینکه

یک روز خاله ام زنگ زد و گفت میخوام دعوتت کنم و کلا خاله ها و دایی ها کنار هم باشیم

راستش من حس میکنم بعضی از پسرخاله و دخترخاله و اینا بچه ها هنوز با وجود من کنار نیومدن بعضی موقع ها با خودم میگم شاید من دارم خودم رو به اونا می‌چسبونم  وری بازم ته دلم همه اونا و اینکه الان یه خانواده جدید دارم رو دوست داره

علی الخصوص که خانواده ع مادریم پر دختر هم سن و سال من هست که میتونن دوست و خانواده خوبی برام باشن در اصلی که همونطور که گفتم یدونه عمه کلا بیشتر ندارم و اون عمم هم دو تا پسر داره همین..یکی از پسرهاش تحصیلی رفتن آلمان اون یکی هم دانشجو حسابداری و عملا من تک و تنهام

خلاصه سرتون رو درد نیارم

من اینقدر از حرفش ذوق زده شدم اون موقع که نداشت

هی روزشماری میکردم و روز ها رو می‌شماریم تا اون روزی که زنگ بزنه و دعوتم کنه اما موضوع اصلی بابام بود..😪