من به شدت آدم اجتماعی هستم امکان نداره یجا برم و زود با یکی سر صحبت باز نکنم ، تمام مجالس چ کاری چ خانوادگی خوش صحبت هستم و تا الان ک ۳۶ سالمه فقط دوست هایی پیدا کردم ک برای همون مقطع بوده دیگه صمیمی نشدم که خارج از مدرسه دانشگاه یا سرکارم بخوام ادامه بدم
دلم میخواد ی دوست صمیمی داشته باشم ولی هیچوقت کسی رو پیدا نکردم روحیاتش مثل خودم باشه
کسی هست مثل من باشه ؟؟ مشکل از منه ؟؟؟
من یک کپی از شما
دلم کسی رو میخواد گاهی باهم بریم بیرون یا باهاش درددل کنم ولی یا نتونستم اعتماد کنم یا مثل خودم نبود
من اصلا آدم خیلی اجتماعی نیستم و از دوستی های سطحی خیلی بدم میاد دوستدارم با یکی باشم ک واقعا خوب باشه و عمقی
منم همینطورم با این تفاوت که خودم خوشم نمیاد با کسی دوست بشم و کسی رو به حریمم راه بدم.. نمیخوام از دایره امن زندگیم خارج بشم
من. فقط یه فرق کوچولو دارم اونم اینکه خودم نمیخوام با کسی صمیمی شم.
بعضی اوقات حسودی میکنم به کسایی که دوستای خوبی دارن
من دوستی ندارم که بخوام باهاش حرف بزنم. شخصیتم اینجوریه که دوست ندارم با کسی صمیمی بشم
