پسرم بهم اینو میگه: من کلاً از پسر بچهها متنفرم و به هیچ وجه نمیتونم پسر بچه داشته باشم از همون اول انگار تو چارچوبای خشک و مردونه گیر میکنن که من ازشون بیزارم اونا فقط یه مشت موجود وحشیان که انگار فقط برای کتک زدن به دنیا اومدن از صبح تا شب دنبال دعوا و بزنبزنن؛ با مشت و لگد به جون همهچیز میافتن. اسباببازیها رو میشکنن، همدیگه رو میزنن و حتی اگه چیزی بهشون نگی، با یه خشم بیمعنی دستشونو بلند میکنن. سرسخت و لجبازن و فقط با زور و کتک حرفشونو پیش میبرن، انگار نه عقل دارن نه آرامش. برای من اینا فقط یه کابوسن و حتی یه لحظه نمیتونم کنارشون دووم بیارم