بچه ها خانوادم همه از هم متنفرن چشم دیدن همو ندارن، به هم فحش میدن همو مسخره میکنن، خودم تا یه حرفی میزنم مسخرم میکنن ادای عاقلا رو در میارن و منو احمق فرض میکنن، که دیگه پیش خودم گفتم دیگه اصلا باهاشون حرف نمیزنم .
وضع مالی بشدت بدی هم داریم نه خونه داریم نه ماشین ومستاجریم و وسیله خونه هم خیلی چیزا رو نداریم شاید باورتون نشه تلویزیون هم نداریم و بقیه وسایل مال ۳۰ سال پیشن
بابامم فقط بلده بقیه رو مسخره کنه و همش میگه ندارم ندارم، با مامانم سالهاست قهرن و متنفرن از هم
کلا طلسممون کردن
خیلی ناراحتم چقدر بدبختم
خودمم حوصله هیچیو ندارم یه آزمون استخدامی هست که اگه قبول بشم حداقل یه پول دستم میاد و میرم سرکار ولی هرروز میگذره و هیچی نمیخونم اعصابم نمیکشه
هیچوقت هم ازدواج نمیکنم باید تااخر عمر همینجوری سر کنم
