شهود یداوی چیه🤔🤔ممنون میشم بیاید

چی هست منم لایک کنید بیام بخونم

یه نوع احساسی هست مثل حس ششم که به انسان تلقین میشه که همه ما این احساس رو دریافت کردیم 

امیدوارم متوجه شده باشی☺️

ازینا نیس ک دست میزارن رو یچیزی کل ماجرای اون چیزو میفهمن؟مص یکی از علما دست میزاش رو قران اینده طرفو میگف اینا

☺️ببین مثل این میمونه که مثلاً در مورد یه چیزی دلشوره داری یا بلعکسش مثلا دستت می‌زاری روی قرآن اون اتفاقی که در موردش دلشوره داری یا حسش کردی برات واقع میشه که همچین چیزی هست یا نه یا توجه به اون متوجه اون موضوع میشی

ید یعنی دست 

شهود هم یعنی کشف و مشاهده و دریافت

یعنی دریافت از طریق دستها

واقعا معجزه قرآن بود این پسر👌👌👌

شهود یداوی مفهومی است که در حوزه فلسفه و معرفت‌شناسی مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد. شهود به معنای درک یا آگاهی مستقیم و بی‌واسطه از حقیقت یا واقعیت‌ها است، بدون نیاز به استدلال یا دلیل و برهان.

در فلسفه، شهود یداوی به نوعی شناخت مستقیم از واقعیت‌ها و امور گفته می‌شود که فرد بدون واسطه‌های منطقی یا حسی به آن دست می‌یابد. این نوع شناخت معمولاً به عنوان یک تجربه ذهنی عمیق و شخصی تلقی می‌شود که فراتر از داده‌های حسی و استدلالات منطقی است.

مفهوم شهود در فلسفه‌ی بسیاری از فیلسوفان و مکاتب فلسفی مورد بررسی و بحث قرار گرفته است و نظرات مختلفی درباره‌ی آن وجود دارد.

شهود یداوی در فلسفه به عنوان یک ابزار معرفت‌شناسی بسیار مهم و مورد توجه قرار می‌گیرد. این مفهوم به فلسفه‌دانان امکان می‌دهد تا به مسائل پیچیده و بنیادین از طریق درک مستقیم و بی‌واسطه نزدیک شوند. در اینجا چند مثال از کاربردهای شهود یداوی در فلسفه آورده شده است:

1. **اخلاقیات و فلسفه اخلاق**: بسیاری از نظریه‌پردازان اخلاق از شهود یداوی برای تشخیص اصول اخلاقی استفاده می‌کنند. برای مثال، ممکن است از شهود خود برای تمییز بین درست و نادرست، خوب و بد، یا فضیلت و رذیلت استفاده کنند.

2. **متافیزیک**: در متافیزیک، شهود یداوی به فیلسوفان کمک می‌کند تا به ماهیت وجود و واقعیت نزدیک شوند. شهود ممکن است به شناخت واقعیت‌های نهفته و فراتر از تجربه‌های حسی کمک کند.

3. **معرفت‌شناسی**: در حوزه معرفت‌شناسی، فیلسوفان از شهود یداوی برای بررسی و تحلیل ماهیت دانش، شناخت، و باور استفاده می‌کنند. شهود می‌تواند به شناخت بهتر منابع و معیارهای اعتبار دانش کمک کند.

4. **فلسفه ریاضی**: در فلسفه ریاضی، برخی نظریه‌پردازان از شهود یداوی برای درک و شناخت اصول و مفاهیم ریاضی استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، شهود می‌تواند به درک بهتر مفاهیم انتزاعی مانند اعداد و هندسه کمک کند.

5. **منطق و فلسفه زبان**: در حوزه منطق و فلسفه زبان، شهود یداوی می‌تواند به تحلیل و شناخت بهتر ساختارهای منطقی و زبانی کمک کند. فیلسوفان از شهود خود برای بررسی و تحلیل معانی و معادلات منطقی استفاده می‌کنند.

شهود یداوی در فلسفه به عنوان یک ابزار بسیار ارزشمند برای درک و شناخت عمیق‌تر مسائل پیچیده و بنیادین استفاده می‌شود.

مقایسه‌ی شهود یداوی و استدلال منطقی می‌تواند به درک بهتر هر دو مفهوم کمک کند. این دو روش معرفتی هر یک ویژگی‌های خاص خود را دارند و در حوزه‌های مختلف فلسفی به کار می‌روند.

### تفاوت‌های اصلی:

1. **ماهیت شناخت:**

- **شهود یداوی**: شهود یداوی به معنای درک یا آگاهی مستقیم و بی‌واسطه از حقیقت‌ها و واقعیت‌ها است. این نوع شناخت معمولاً به صورت یک تجربه ذهنی و شخصی اتفاق می‌افتد و نیازی به واسطه‌های منطقی یا حسی ندارد.

- **استدلال منطقی**: استدلال منطقی بر پایه قوانین و اصول منطقی استوار است. در این روش، فرد از طریق استفاده از قواعد منطقی و تحلیل‌های دقیق به نتیجه‌گیری‌ها و شناخت‌های جدید دست می‌یابد.

2. **فرآیند شناخت:**

- **شهود یداوی**: در فرآیند شهود یداوی، شناخت به صورت سریع و بی‌واسطه به دست می‌آید و معمولاً نیاز به تحلیل و استدلال ندارد. این نوع شناخت می‌تواند به صورت یک احساس یا درک ناگهانی ظاهر شود.

- **استدلال منطقی**: در استدلال منطقی، فرآیند شناخت به صورت تدریجی و گام به گام انجام می‌شود. این روش به تحلیل دقیق و استفاده از قواعد منطقی برای رسیدن به نتیجه نیاز دارد.

3. **کاربردها:**

- **شهود یداوی**: شهود یداوی معمولاً در حوزه‌هایی مانند اخلاق، متافیزیک و فلسفه دین کاربرد دارد. این نوع شناخت می‌تواند به درک عمیق‌تر و شخصی‌تر از مسائل پیچیده و بنیادین کمک کند.

- **استدلال منطقی**: استدلال منطقی در حوزه‌هایی مانند منطق، فلسفه علم و ریاضیات کاربرد دارد. این روش می‌تواند به تحلیل دقیق‌تر و سیستماتیک‌تر مسائل کمک کند.

### شباهت‌ها:

1. **هدف مشترک:** هر دو روش به دنبال رسیدن به شناخت و درک بهتر از حقیقت‌ها و واقعیت‌ها هستند.

2. **مکمل بودن:** شهود یداوی و استدلال منطقی می‌توانند به عنوان مکمل‌های همدیگر عمل کنند و به درک جامع‌تر و عمیق‌تر مسائل کمک کنند.

هر دو روش شهود یداوی و استدلال منطقی ارزش‌ها و کاربردهای خود را دارند و می‌توانند در موقعیت‌های مختلف به کار روند.

شهود یداوی در قرآن یکی از کاربران پرسیده به شرح زیر:

یه بچه ۱۳ یا ۱۴ ساله که اوتیسم داشت در برنامه محفل بدون تکلم، بدون سواد، فقط با شنیدن صدای آیات قرآن واکنش نشون میداد به این صورت که صفح و آیه را از روی قرآن نشان می داد و با انگشتانش علائم و نشانه ای خاص به نمایش می گذاشت، گفتند این بچه شهود یداوی دارد حالا معنیش را پرسیدم و براتون می گذارم استفاده کنید و صلوات بر محمد و ال محمد هدیه به آقا امام زمان عج بفرمایید.

کسی که در این حوزه مطالعه داشت پاسخش👇
🦋من فقط میدونم که شهود یعنی درک و دریافت یک حقیقت بدون دلیل و استدلال (یعنی بدون نیاز به علم و دلیل چیزی رو فهمیدن)
راجع به شهود یداوی چیزی نشنیده بودم قبلا ولی به نظرم میرسه منظور اینه که توسط دستهاش به حقیقت آیات قرآن پی میبره و از طریق لمس آیات میتونه اونها رو تشخیص بده..
شنیدی که قرآن نوره و حتی نگاه کردن به اون هم سوی چشم رو زیاد میکنه... همین نور به  دست ها ی اون پسر قدرت کشف آیات رو میده.

الله اکبر ...

سبحان الله...

وای امیر علی واقعا معجزه بود  با اینکه اوتیسم بود فقط صدای قرآن میشنید