دایی مامانم حدود ۱۰ سال اینا از دنیا رفته و پسرش الان شهردار یه منطقه ای خارج از کشوره. خلاصه که خیلی اوضاعشون خوبه. رابطشون هم با ما خیلی خوبه یا حداقل اینجوری به نظر میرسه.
و خب بخاطر اینکه خارج از کشور بودن ما همو ندیده بودیم تا ۶ ماه پیش و خب بعد دو سه روز به مامانم گفت من همیشه دوست داشتم از نزدیک خودت و دخترتو ببینم و اصلا تصورم یه چیز دیگه بود. با خودم گفتم شاید محل نذارین و اینا... اما خیلی مهربونین.
خب راستش ما به خاطر از دست دادن یکی از اعضای خانوادمون اوضاع درستی نداریم چه از نظر مالی چه روانی. و من حرفشونو اینجوری فهمیدم که خیلی ساده اید حتی شاید عقب مونده:(
همه اینا به کنار من نتونستم درسمو ادامه بدم چون از نظر مالی خیلی تو وضعیت بدیم. حالا بنظرم رسیده که ازش کمک بخوام و بهش بگم تو که موقعیت بدتر از منو داشتی و موفق شدی بهم بگو چیکار کنم از این وضعیت دربیام.
بنظرتون بده اینو بگم؟
بله، غرورتون را حفظ کنید و درخواست کمک نکنید.
